رویکرد تربیتی ادبیات فارسی
بانک اطلاعات ادبیات متوسطه ی اول  

 " مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش "

گفت کوری مگه تو ؟! من خودمم موندم توش!

 

هفت قرن است که در میکده توی اغمام

حال تو آمده ای بارگرانی بر دوش ؟!

 

بخت من صاف چروکید و نشانم گم شد

خانه ام هیچ کجا و آسمانم تن پوش

 

 "ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم  "

یوتیوبی و دو گنجشک صدای گوگوش

 

حال و روز من و تو نیک نمی گردد تا

تام بدبخت ! شده دلقک این جری موش

 

مسأله هرچه که بوده است بگویم با تو

آب از سر که گذشته وجبی دیگر روش


برچسب‌ها: شعر
[ شنبه بیست و نهم آذر 1393 ] [ 3:22 ] [ سیدی ]
 

دو قدم مانده که پاییز به یغما برود
این همه رنگ ِ قشنگ از کف ِ دنیا برود

گله هارابگذار!
ناله هارابس كن!

تا بجنبیم تمام است تمام!!
مهردیدی كه به برهم زدن چشم گذشت....
یا همین سال جدید!!
باز كم مانده به عید!!
این شتاب عمراست ...
من وتو باورمان نیست كه نیست!!
زندگی گاه به كام است و بس است؛
زندگی گاه به نام است و كم است؛
زندگی گاه به دام است و غم است؛
چه به كام و
چه به نام و
چه به دام...
زندگی معركه همت ماست...زندگی می گذرد...
زندگی گاه به راز است و ملامت بدهد؛
زندگی گاه به ساز است و سلامت بدهد؛
زندگی گاه به ناز است و جهانت بدهد؛
چه به راز
و چه به ساز
و چه به ناز...
زندگی لحظه بیداری ماست زندگی می گذرد.

                                                   "یغما گلرویی"

 


برچسب‌ها: شعر
[ جمعه بیست و هشتم آذر 1393 ] [ 15:28 ] [ سیدی ]

صدای افتادنم روی تخت تنهایی  / صدای کشیدن چسب روی عکس پاره ات  /

صدای تو فقط برای یک الو گفتن   صدای من و بوق اشغال شماره ات /

 صدای پرت شدنم به بلندترین هق هق   / صدای فحش به آیینه به عکس بدبختم /

  صدای شکستن من به دست تصویرم  /  صدای دوباره پرت شدن به نرمی تختم  /

 صدای خنده من بین حرفهای دروغ    / صدای پای زمان روی صورتم آرام /

  صدای گریه من نوار غمگینی   /  صدای محکم سیلی .. که تو نمی بینی  /

   صدای زنگ زدنم بعد زنگ زدن به تو  / صدای خرد شدن گوشیم به دیواری   

 صدای جداکردن و بی آب خوردن قرصی  / صدای شعله کبریت روی جان سیگاری

   صدای مشت زدن به دیوار همسایه    /  صدای التماس من برای تو که ..

 صدای آرام تر شدن صدای هق هق من   /   صدای رفتن ، در بی صداشدن ، در خواب


برچسب‌ها: مهارت های نوشتاری
[ جمعه بیست و هشتم آذر 1393 ] [ 10:27 ] [ سیدی ]
کرم ضد سیمان!

32454647

وارد داروخانه شدم و منتظر بودم تا نسخه ام تحویل دهند.

فردی وارد شد و با لهجه ای ساده و روستایی پرسید:

کرم ضد سیمان دارین؟

فروشنده که انگار موضوعی برای خنده پیدا کرده بود با لحنی تمسخر آمیز پرسید:

کرم ضد سیمان؟ بله که داریم. کرم ضد تیر آهن و آجر هم دارم حالا ایرانیشو میخوای یا خارجی؟ اما گفته باشم خارجیش گرونه ها

مرد نگاهش را به دستانش دوخت و آنها را رو به صورت فروشنده گرفت و گفت:

از وقتی کارگر ساختمون شدم دستام زبر شده، نمی تونم صورت دخترمو ناز کنم.

اگه خارجیش بهتره، خارجی بده.


برچسب‌ها: حکایت
[ سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 ] [ 16:44 ] [ سیدی ]
 

روزي کشاورزي متوجّه شد ساعت طلاي ميراث خانوادگي اش را در انبار علوفه گم کرده بعد از آن که در ميان علوفه بسيار جست و جو کرد و آن را نيافت از گروهي کودک که بيرون انبار مشغول بازي بودند کمک خواست و وعده داد هرکس آن را پيدا کند جايزه مي گيرد . به محض اين که اسم جايزه برده شد کودکان به درون انبار هجوم بردند و تمام کپه هاي علوفه را گشتند امّا باز هم ساعت پيدا نشد . همين که کودکان نا اميد از انبار خارج شدند پسرکي نزد کشاورز آمد و از او خواست فرصتي ديگر  به او بدهد . کشاورز نگاهي به او انداخت و با خود انديشيد: چرا که نه ؟ کودک مصمّمي  به نظر مي رسيد . پس کودک به تنهايي درون انبار رفت و پس از مدّتي به همراه ساعت از انبار خارج شد . کشاورز شادمان و متحيّر ازو پرسيد چگونه موفّق شدي درحالي که بقيّه ی کودکان نتوانستند؟

کودک پاسخ داد: من کار زيادي نکردم ، روي زمين نشستم و در سکوت کامل گوش دادم تا صداي تيک تاک ساعت را شنيدم و در همان جهت حرکت کردم و آن را يافتم !

نتیجه این که "ذهن وقتي در آرامش است بهتر از ذهن پرمشغله کار مي کند . هر روز اجازه دهيد ذهن شما اندکي آرامش يابد تا ببينيد چطور بايد زندگي خود را آن گونه که مي خواهيد سر و سامان دهيد . "


برچسب‌ها: داستان
[ یکشنبه شانزدهم آذر 1393 ] [ 5:10 ] [ سیدی ]

می توانید به هر تاریخ ادبیات جدید که می رسید بارمز وحرکات دست  که مثلا با تغییر صدا هم همراه است،آنها را در ذهن بچه ها ماندگار کنید. اگر موقع آموختن وحفظ کردن ،تصویر سازی ذهنی هم انجام شود ،عالی و موثر است. چون باید ارتباطی زنجیره ای بین هر چیز برقرار کنید تا به خاطر آورید. 

مثلا این سه کلمه را با کسره وپشت سر هم  طوری که به حرف میم که می رسید محکم تر بگویید. ( مثنوی معنوی مولوی )وبچه ها هم تکرار کنند. 

 یا این که کلمه خواجه عبدالله انصاری را در داخل عدد پنج بنویسید یعنی مربوط به قرن 5 است.

یا اینکه این کلمه ها را که به حرف (ش) می رسد پررنگ تر ومحکم ادا کنید. (گلشن راز شبستری قرن هشت )وحرف (س) را در اینجا غلیظ تر بگویند. ( گلستان وبوستان سعدی  ) یا اینکه کنار کلمه گلستان ،گل بکشند که یک برگ دارد داخل گل بنویسند نظم وداخل برگ بنویسند نثر یعنی کتاب گلستان هم نظم وهم نثر دارد.وکنار بوستان درختی بکشند داخل درخت بنویسند شعر یعنی بوستان فقط نظم است.

واما چند مثال برای  دیگر آثار:

کتاب های نادر ابراهیمی

نادر ابراهیمی، دور از خانه ،خانه ای برای شب ساخت وبا سه دیدار ،کلاغها ،و سنجاب ها را در 

قصه های ریحانه خانم،ملاقات کرد و قصه سار وسیب را سرود. 

قیصر امین پور ،به قول پرستو ،در کوچه آفتاب ،بود که مثل چشمه مثل رود ، جوشید ودر

 آینه های ناگهان ، تنفس صبح را آغاز کرد. 

محمود کیانوش ،بنیان گذار شعر کودک ،میگه: نوک طلایی در باغ ستاره ها ،زبان چیزها را آموخت و

آفتاب خانه ماشد. 

محمد جواد محبت ،در کوچه باغ آسمان گفت : بابال این پرنده سفر کن ویک دفعه رگبار کلمات ریخت. 

نصرالله مردانی ،هم که خون نامه خاک را با ستیغ سخن نوشت وبا آتش نی ، قیام نور را راه اندازی کرد. 

نیما یوشیج که همان علی اسفندیاری است وپدر شعر نو ، گفت: ای شب ، افسانه و قصه رنگ پریده را گوش کن. 

نظامی این مرد داستان پرداز 6تا ملخ گرفت. (یعنی در قرن 6 می زیست و هر یک از حروف ملخها به یکی از کتابهای او اشاره دارد. ) م  مخزن الاسرار   ل  لیلی ومجنون   خ  خسرو وشیرین  ه  هفت پیکر  

والف  اسکندر نامه   

دکتر علی شریعتی ،در کویر ،اسلام شناسی را نوشت وگفت : فاطمه فاطمه است. 

طاهره ایبد به هوای گل سرخ رفت به باغچه توی گلدان. 

سید جعفر شهیدی ، تنها نبود به همراه ابوذر وسجاد و فاطمه و زینب ،انقلاب بزرگ را نوشت وبا توجه به محدودیت در اسلام گفت: جنایتکاران به چه می اندیشند؟

حمید سبزواری سرود درد و سرود سپیده را نوشت

سناییسنایی در قرن 6  با کارنامه بلخ به حدیقه الحقیقه رفت .

مولویمولوی در  قرن7 مجالس سبعه ، فیه ما فیه و مکتوبات را نوشت 26000 بیت در 6 جلد.

وحشیوحشی بافقی در خلد برین با فرهاد و شیرین و ناظر و منظور دوست شد.

سلمان هراتی (آذرباد) دری به خانه خورشیدبازکرد و از آسمان سبز ، از این ستاره تا آن ستاره رفت.

  ::
 
 

 

محمود حکيمی

محمود حکیمی ،با وجدان و حس ششم ، به سوی ساحل می رفت به آموزش کودکان نابینا پرداخت

پیام آور محبت شد

 


برچسب‌ها: روش ابتکاری دبیر
[ شنبه پانزدهم آذر 1393 ] [ 4:13 ] [ سیدی ]
یکی از کارمندان عالی رتبه شهرداری نقل کرد که:

به علتی مرا از شهرداری اخراج نمودند. رفتم خدمت حاج شیخ حسنعلی نخودکی، ایشان فرمودند: نمازهایت را اول وقت بخوان، چهل روز دیگر کارت درست می‎شود

مدت یک ماه گذشت اثری ظاهر نشد مجدداً مراجعه کردم فرمودند: گفتم چهل روز دیگر

هر چه فکر کردم آثاری و امیدی در ظاهر نبود روز چهلم در خیابان نزدیک یک قهوه‎خانه نشسته بودم.

شهردار سابق مشهد آقای محمدعلی روشن با درشکه از آن محل عبور می‎کرد بلند شده سلام کردم. درشکه را نگاه داشت پرسید چرا این جا نشسته‎ای مگر کاری نداری؟ شرح حال خود را گفتم.

گفت با من بیا.

با ایشان سوار درشکه شدم، رفتیم به استانداری و فوری دستور داد رفع اتهام از من کرده مرا به خدمت برگرداندند

 درست قبل از ظهر چهلمین روزی که مرحوم حاج شیخ فرموده بودند حکم اعاده به خدمت مرا داده و مشغول کار شدم  

[کتاب آثار و بركات نماز اول وقت صفحه 25  ]


برچسب‌ها: حکایت
[ شنبه پانزدهم آذر 1393 ] [ 3:57 ] [ سیدی ]

شاهکار ادبی - نامه بدون نقطه

نوشته ای که ذیلا از نظر خواننده گرامی می گذرد نامه ای است که مرحوم میرزا محمد الویری به مرحوم احمدخان امیر حسینی سیف الممالک فرمانده فوج قاهر خلج رقمی داشته که شروع تا خاتمه نامه تمام از حروف بی نقطه الفبا انتخاب و در نوع خود از شاهکارهای ادب زبان پارسی به شمار می آید. انگیزه نامه و موضوع آن قلت در آمد و کثرت عائله و تنگی معیشت بوده است. این نامه در زمان ناصرالدین شاه بودژ
 
نامه 
سر سلسله امرا را کردگار احد، امر و عمر سرمد دهاد. دعا گو محمد ساوه ای در کلک و مداد ساحرم و در علم و سواد ماهر. ملک الملوک کلامم و معلم مسائل حلال و حرام. در کل ممالک محروسه اسم و رسم دارم. درهرعلم معلم و در هراصل موسسم .در کلک عماد دومم درعالم، درعلم وحکم مسلم کل امم سرسلسله اهل کمالم اما کوطالع کامکار و کو مرد کرم؟
 
دلمرده آلام دهرم. کوه کوه دردها در دل دارم. مدام در دام وام، و علی الدوام در ورطه آلام دهرم هر سحر و مسا در واهمه و وسواس که مداح که گردم و کرا واسطه کار آرم که مهامم را اصلاح دهد و دو سه ماهم آسوده دارد. مکرر داد کمال دادم و در هر مورد مدح معرکه ها کردم. همه گوهر همه در، همه لاله همه گل، همه عطار روح همه سرور دل، اما لال را مکالمه و کررا سامعه و کور را مطالعه آمد. همه را طلا سوده در محک ادراک آورده احساس مس کردم و لامساس گو آمدم. اما علامه دهرم، ملولم و محسود و عوام کالحمار محمود و مسرور ... لا اله الا الله وحده وحده دلا در گله مسدود دار در همه حال که کارهای همه عکس مدعا آمد علاوه همه دردها و سرآمد کل معرکه ها عروس مهر در آرامگاه حمل در آمد. عالم و عام لام و کرام، صالح و طالح، صادر و وارد، کودک و سالدار، گدا و مالدار، همه در اصلاح اهل و اولاد و هر کس هر هوس در معامله و سودا دارد آماده و اطعمه و هر سماط گرد آورده، حلوا و کاک، سرکه و ساک، کره و عسل، سمک و حمل، گرمک و کاهو، دلمه و کوکو، امرود و آلو، الی کلم کدو، همه در راه، مکر دعاگو که در کل محرومم و در حکم کاالمعدوم. اگر موهوم و معلول معدل سه صاع و دو درم ارده گردد حامد و مسرورم. مگر کرم سر کار اعلی که سرالولد و سرالوالد در او طلوع کرده و دادرس آمده، درد ها دوا، وامها ادا و کامها روا گردد
 
له طول عمر کطول المطر سواء له الدرهم، و که المدر دهد مرد را کام دل کردگار همه عمر آسوده و کامکار دل آرا همه کار و کردار او ملک در سما مادح کار او طول الله عمره و دمره حاسده، هلک اعدانه، اعطه ماله، اصلح احواله و اسعد اولاده مدام السماء


برچسب‌ها: نامه جالب
[ یکشنبه نهم آذر 1393 ] [ 15:53 ] [ سیدی ]
آخرین کوچه ی بن بست، درست آمده ای                  
کاج پیری که شکسته است، درست آمده ای
ته این کوچه، همین خانه و این قفل بزرگ                  
که سرآسیمه به در بست، درست آمده ای
گام هایت چه غریبانه به بن بست رسید                      
و صدایت که کسی هست؟ درست آمده ای
آمدی تا دیگران نیز بفهمند که او                             
 از تو و از همه خسته است درست آمده ای
چه کسی از پس دیوار فراخواند تو را؟                       
شبحی بی سر و بی دست، درست آمده ای
آن که مشتاق هم آغوشی مردی چون توست                 
گور سردیست که کنده است، درست آمده ای
 

برچسب‌ها: شعر
[ یکشنبه نهم آذر 1393 ] [ 15:42 ] [ سیدی ]
 

از قول عراقی:

حریفی که از وی نیازرد کس

بسی آزمودم، کتاب است و بس

رساند سخن را به خـوبی به بن

به بسم‌الله آغاز سازد سخن

نگیرد به کس سبقت ازهیچ باب

از او تا نپرسی نگوید جواب

توان خـواند در لـوح پیشانیش

خـط سرنوشت سخـن‌دانیش

زطورش به خلوتگه انجمن

همه خاموشی، با تو گوید سخن

کند مستمع، گر قبول ِکتاب

توان گفت در وصف او صدکتاب

از قول حافظ :

جز صراحی و کتابم نبود یار و ندیم

تا حریفان دغا را به جهان کم بینم

یا

دو یار زیرک و از باده کهن دومنی

فراغتی و کتابی و گوشه چمنی

که ناظر به شرایط مطلوب برای مطالعه است!

از قول صائب:

نیست کاری به دو رویان جهانم صائب

روی دل از همه عالم به کتابست مرا

ادیب الممالک فراهانی مثل سعدی بسیار با امانت دادن کتاب مخالف بوده است و آنرا به عجیب ترین صورت ممکن بیان کرده :

کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد

ترا نتیجه جز آه و حسرت و افسوس

بود کتاب عروس ای پسر به حجله علم

کسی به عاریه هرگز نداده است عروس!

 

سعدی پیشتر در این باره گفته بود :

کتاب از دست دادن سست رایی است     که اغلب خوی مردم بی وفاییست

 

از قول وحشی بافقی که البته در ارتباط مستقیم با خود کتاب نیست! اما می تواند نصیحتی برای انتخاب خوب باشد

کتابِ عشق بر طاقِ بلند است

ورایِ دستِ هر کوته پسند است

فروگیر این کتاب از گوشه طاق

که نگشودش کس و فرسودش اوراق

و از قول جامی :

انیس کنج تنهایی کتاب است

فروغ صبح دانایی کتاب است

بود بی مزد و منت اوستادی

ز دانش بخشدت هر دم گشادی

ندیمی مغز داری پوست پوشی

به سر کار گویایی خموشی

درونش همچو غنچه از ورق پر

به قیمت هر ورق زان یک طبق در

گهی اسرار قران با گوید 

گه ز قول پیامبر راز گوید 

گهی آرند در طی عبارات 

به حکمت های یونانی اشارات

گهی از رفتگان تاریخ خواند

گه از آینده اخبارت رساند

گهی ریزند از دریای اشعار 

به جیب عقل گوهرهای بسیار 

ز یک رنگی همه هم روی و هم پشت

گر ایشان را زند کس بر لب انگشت

به تقریر لطایف لب گشایند

هزاران گوهر معنی نماید

به هر یک زین مقاصد چون نهی گوش 

مکن از مقصد اصلی فراموش 

 

بدیع ازمان فروزان فر

 

هرکس که در این جهان بُد از روز نخست

 

آسایش خویش جست و این بود درست

 

عاقل داند که گنج آسایش را

 

در کنج کتابخانه می باید جست

 

حکمت 

 

در کون و مکان نبود همتای کتاب

 

خود کون و مکان نمود معنای کتاب

 

آن شاهد معنی که نهان است به غیب

 


گردید عیان زچهر زیبای کتاب

 


برچسب‌ها: کتاب
[ یکشنبه نهم آذر 1393 ] [ 15:37 ] [ سیدی ]
 

کتاب مهارت های نوشتاری پایه هشتم
کلاغ خواست راه رفتن کبک را بیاموزد

راه رفتن خود را هم فراموش کرد! 
 
زمینه پیدایش ضرب المثل
آورده‌اند که روزی زاغی، کبکی را دید که می‌رفت. خرامیدن او زاغ را خوش
 آمد و از تناسب حرکات و چستی اطراف او آرزو برد، چه طبایع را به ابواب
 محاسن التفاتی تمام است و هر آینه آن را جویان باشد در جمله خواست که
 آن را بیاموزد. یک چندی بکوشید و بر اثر کبک بپویید. رفتن او را نیاموخت و 
رفتار خویش فراموش کرد، چنان‌که رجوع بدان ممکن نبود.

 
پیامها
1. پیروی بی‌چون و چرا از فرهنگ غرب و کنار گذاشتن آداب و رسوم ملی و اسلامی نه تنها ما را به پیشرفت‌های علمی نمی‌رساند بلکه موجب از دست دادن فرهنگ و رسوم خودمان نیز می‌شود.
2. دوری از تقلید کورکورانه و بدون مبنای منطقی. کاربرد این مثل در جایی است که شخصی چشم‌بسته و بی‌چون و چرا از شخص دیگری تقلید کند بدون اینکه تقلید او از روی اصول عقلانی باشد.

 
ضرب المثل های هم مضمون
ـ کلاغ آمد چریدن یاد بگیرد، پریدن هم یادش رفت.
ـ روش کبک به تقلید نیاموزد زاغ.

ـ بی‌تقلید رفتن از کوری است.

ـ عبادت به تقلید گمراهی است.
ـ مباش بنده تقلید، اگر نه حیوانی.

ـ هنوز کفش‌هایم را پیدا نکرده‌ام.
اشعار هم مضمون
خلق را تقلیدشان بر باد داد            ای دو صد لعنت بر این تقلید باد

گاو و خر را نکند خوردن گندم، آدم   شرف مرد به تقلید نگردد حاصل
نمی‌دانم به هر جایی که هستی   خلاف رسم و عادت کن که رستی
هر چه خلاف آمد عادت بود            قافله‌سالار سعادت بود
 
ریشه های قرآنی و حدیثی
 
«وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَى مَا أَنزَلَ اللّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُواْ حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَیْهِ
 آبَاءنَا أَوَ لَوْ کَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ یَعْلَمُونَ شَیْئًا وَلاَ یَهْتَدُونَ ؛ چون به آنان گفته شود: به
 سوی آنچه خدا نازل کرده و به سوی پیامبر بیایید، می‌گویند: آنچه پدران خود
 را بر آن یافته‌ایم ما را بس است. آیا هر چند پدرانشان چیزی نمی‌دانستند و 
هدایت نیافته بودند؟» (مائده: 104)

رسول خدا(صلی الله علیه وآله): «لا تَکُونُوا اِمَّعَةً، تَقُولُونَ: اِنْ اَحْسَنَ النّاسُ 
اَحْسَنّا، وَ‌ اِنْ ظَلَمُوا ظَلَمْنا وَ لکِنْ وَطِّنُوا اَنْفُسَکُمْ اِنْ اَحْسَنَ النّاسُ اَنْ تُحْسِنُوا، وَ‌
 اِنْ اَساؤُوا اَنْ لا تَظْلِمُوا؛ مقلّد و بی‌اراده نباشید که بگویید: اگر مردم خوبی
 کردند ما خوبی می‌کنیم و اگر ظلم کردند ما هم ظلم می‌کنیم، بلکه از 
خودتان اراده داشته باشید، اگر مردم خوبی کردند، شما خوبی کنید و اگر 
بدی کردند، شما ظلم نکنید.» 

برچسب‌ها: مهارت های نوشتاری
[ شنبه هشتم آذر 1393 ] [ 15:48 ] [ سیدی ]
مردها کاین گریه در فقدان همسـر می کنند 
بعد مرگ همسـر خود، خاک بر سر می کنند! 
خاک گورش را به کیسه، سوی منزل می برند! 
دشت داغ سینه ی خود، لاله پرور می کنند 
چون مجانین! خیره بر دیوار و بر در می شوند 
خاک زیر پای خود، از گریه، هی! تر می کنند 
روز و شب با عکس او، پیوسته صحبت می کنند 
دیده را از خون دل، دریای احمر می کنند! 
در میان گریه هاشان، یک نظر! با قصد خیر!! 
بر رخ ناهید و مهسا و منور می کنند! 
بعد چندی کز وفات جانگداز! او گذشت 
بابت تسلیّت خود! آن فکر دیگر می کنند 
دلبری چون قرص ماه و خوشگل و کم سن و سال 
جانشین بی بدیل یار و همسـر می کنند 
کج نیندیشید! فکر همسر دیگر نی اند! 
از برای بچه هاشان، فکر مادر می کنند!


برچسب‌ها: طنز
[ پنجشنبه بیست و نهم آبان 1393 ] [ 11:57 ] [ سیدی ]

umnkv6lad2q7w73nv5fh.jpg

حسین(ع) ، بلندبخت تر از پدر نازنین اش بود. او یاران اندکی داشت، تنها 72 تن؛ اما همه یارانش "یار" بودند. علی(ع) اما بسیار بیش از این ها سرباز در رکاب داشت اما سره و ناسره ، نامطمئن!

علی(ع)، بیش از فرزندش رنج کشید، یاران "نایار" پیرش کردند.

- حسین(ع) را کسانی کشتند که قبل از طلوع خورشید عاشورا، دو رکعت نماز صبح خوانده بودند قربة الی الله ؛ "والضآلین" اش را هم خوب کشیده بودند.
علی(ع) را هم ابن ملجم در حالی فرق شکافت که وضو داشت و پیشانی اش از فرط عبادت پینه بسته بود.
قاتلان حسین(ع) ایمان داشتند که او از دین خارج شده است و علی(ع) را به جرم گردن ننهادن به حکم خدا به خون غلتاندند!

هر که عقل و خرد خویش در اختیار دستگاه تبلیغاتی ستم بگذارد، دیر نخواهد پایید که حق را باطل و باطل را حق ببیند... و چه هنرمندانه جباران تاریخ، دینداران ساده اندیش را سربازان بی جیره و مواجب خویش قرار داده اند و این قصه سر دراز دارد و مگر نه این است که امروز هم با پرچم سیاهی که نام رسول خدا(ص) بر آن است "دولت اسلامی" تشکیل داده اند و در عراق و شام، هر روز سر می برند؟!

- شبکه های اجتماعی پر از علامت هایی که به "لایک" معروف اند. اگر ماجرای تهیدستی که محتاج نان شب است را روایت کنند، هزاران هزار نفر آن را لایک می کنند و آسوده خاطر از این که به وظیفه انسانی شان عمل کرده اند(!) سر بر بالین می گذارند. خیلی ها هم ایثار بیشتری می کنند و مطلب را به اشتراک می گذارند و شاید هم نظری زیرش بنویسند؛ نور علی نور!
اما کم هستند کسانی که از کارهای بی هزینه عبور می کنند و در فضایی خارج از فضای مجازی، دست نیازمند را می گیرند و گرهی باز می کنند و اشکی پاک.

ماجرای حسین(ع) و ما نیز همین است.خیلی هایمان برایش سینه می زنیم، در هیأت هایش شرکت می کنیم، علم های سرخ و سیاه بر در خانه هایمان می زنیم، پای روضه اش اشک می ریزیم و غذای نذری حسینیه محله مان را به نیت شفا و تبرک می خوریم و آنگاه، با این تصور که بهترین هستیم، راهی خانه هایمان می شویم.
اما صبح فردا، حسینی بودن را فراموش می کنیم، اگر در مسندی هستیم که قدرتی در دست ماست، ستم می کنیم، از کار کارمندی و کارگری مان می زنیم، انصاف را در داد و ستدهای مان زیر پا می گذاریم، دین خدا را دکان خود می کنیم، آبروی دیگران را به راحتی آب خوردن می بریم، آسان دل می شکنیم، حقوق دیگران را نادیده می گیریم و ... .

اگر حسین(ع) در عصر اینترنت بود و "هل من ناصر ینصرنی" را در فضای مدرن امروز منتشر می کرد، حتماً هزاران هزار نفر آن را لایک می کردند، هزاران بار این پیام به اشتراک گذاشته می شد و پیامش سایت به سایت و گوشی به گوشی می چرخید ولی چند نفر جان شان در در دست می گرفتند و خود را قربانی راه حسین(ع) می کردند؟
آیا همه آنان که این روزها سینه زدند، در برابر جور و برای راه حسین(ع) هم حاضرند سینه سپر کنند؟ لایک کردن و سینه زدن چه آسان ولی مرد عمل بودن کار عبّاس و عبداللّه و قاسم و حرّ و حبیب بن مظاهر است و کار آنان که در 8 سال دفاع مقدس، لباس سیاه کندند و لباس رزم پوشیدند و به هل من ناصر حسین، لبّیک گفتند ، بی هیچ استخاره ای.
خیلی از ما ، مهم ترین کاری که عرضه اش را داریم ، لایک زدن و سینه زدن است و بس.

- بسیاری از آنان که در دربار معاویه بودند یا یزید را امیرالمؤمنین می خواندند یا در لشکر عبیدالله بن زیاد جنگیدند، اگر از همان مواهب مادی در بارگاه علی(ع) و حسین(ع) بهره مند می شدند، می توانستند در این سوی جبهه باشند، کما این که در عصر رسول خدا(ص) که حکومت حجاز یکسره در دست ایشان بود، خدمت رسول(ص) می کردند و در صف اول نماز به ایشان اقتدا.

اینان، نه بندگان خدا و مطیعان رسول و اولی الامر، که دلبستگان مال و مقام بودند و بعد از رحلت پیامبر(ص)، بو کشیدند که قدرت و ثروت در کدام سو هست و بدان سمت روانه شدند. بسیاری از آن اصحاب در برابر علی(ع) و فرزندانش ایستادند و شمشیر کشیدند.

امروز نیز همان ماجرا در سبک و سیاقی دیگر ادامه دارد. بسیاری از آنانی که دم از دین و اولی الامر و اسلام و ارزش هایش می زنند، نه دل در گرو دین دارند و نه تعلق خاطری به ارزش ها. بسیاری شان نیز چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند؛ اما چه کنند که نان و نام در این است؟
بر اینان حرجی نیست که امروز در رکاب نظام اسلامی باشند و فردا اگر نان و نام در سویی دیگر باشد، همه شعارهایشان را زیر پا بگذارند و هروله کنان بدان سمت دیگر بروند.
مشخص ترین شاخصه شان هم این است که جز خود و همپالگی هاشان، کسی را نه مؤمن به دین خدا می دانند و نه دلسوز دین و میهن.
درست مانند خوارج که حتی ولی خدا را نیز خارج از دین خدا می شمردند چه برسد به افراد عادی و چه برسد به کسانی که نقدی بر ایشان داشتند.
خوارج امروزی اما، از سرگذشت تلخ خوارج دوران علی(ع) درس گرفته اند و به جای آن که صف جدا کنند و تار و مار شوند، در صف یاران دین مانده اند تا هم بهتر بتوانند مؤمنان واقعی را به هزار انگ و تهمت تضعیف کنند و هم از مواهب حضور در قدرت بهره مند شوند.

عباس(س) وقتی با لب های تشنه به رود پر آب فرات رسید، قطره ای آب نخورد و مشک را برای خیمه نشینان حرم حسین(ع) پر کرد و اینک بسیاری از مدعیان، حتی با شکم های پر نیز از رودخانه بیت المال چشم نمی پوشند!

در روز عاشورا ، حق و باطل کاملاً مشخص بودند. می شد باطل را به چشم دید و حق را به گوش شنید و لمس کرد. هنگامی که علی(ع) در برابر دشمنان لشکر می آراست هم می شد فهمید که حق این سوست و باطل آن سو.
اینک اما نظام اسلامیِ بر آمده از دل جهاد حسینیان، درگیر منافقانی است که دم از اصول می زنند و این و آن را تکفیر می کنند و معلوم نیست سر کدام بزنگاه، قالب تهی و چهره نمایان خواهند کرد تا کار صیانت از خون شهیدان، باز به دست وارثان بی نام و نشان و بی ادعای عاشورا بیفتد و هل من ناصر حسین(ع) را بی هیچ چشمداشتی لبیک بگویند.


برچسب‌ها: امام حسین
[ جمعه بیست و سوم آبان 1393 ] [ 15:51 ] [ سیدی ]
ﺭﺍﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﻋﻨﺼﺮ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪﻩ : ﺁﺏ، ﺁﺗﺶ، ﺧﺎﮎ، ﻫﻮﺍ....
ﺁﺑﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﺭﯾﻎ ﮐﺮﺩﻧﺪ....
ﺁﺗﺸﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﯿﻤﻪ ﮔﺎﻫﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩ....
ﺧﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﺷﺪ ﺳﺠﺪﻩ ﮔﺎﻩ ﻭ ﻃﺒﯿﺐ ﺩﺭﺩﻫﺎ....
ﻫﻮﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﻋﻤﺮﯼ ﺳﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺩلها....
ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺍﯾﻦ ﭼﻬﺎﺭ ﻋﻨﺼﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ :"ﮐـــــــــــــــﺮﺑﻼ "


برچسب‌ها: امام حسین
[ پنجشنبه پانزدهم آبان 1393 ] [ 16:14 ] [ سیدی ]

واقعه کربلا اتفاق می افتد...

هرگاه ؛

دلت با دینت نباشد ،

 قدمت با قلمت نباشد ،

و عملت به قولت نباشد ...

آری بدون شک اتفاق می افتد ؛

هرگاه ... هرگاه ... هرگاه

محرم و عاشورا

[ پنجشنبه پانزدهم آبان 1393 ] [ 16:7 ] [ سیدی ]
 

دکتر شریعتی جمله زیبایی دارد می گوید : باطل میتواند فتح کند ، تسخیر کند ، بکشد ، اما نمیتواند پیروز و جاوید باشدچرا که پیروزی نفس حق بودن است::.(دکتر شریعتی)واقعاً در کربلا چه کسی پیروز شد ببینید از دژخیمان اموی نامی مانده یا از امام حسین که میلیونها نفر در رثای او بر سر و سینه می زنند...و هرسال پرشکوهتر می شود ...جالب است غیر مسلمانان نیز از امام حسین به نیکی یاد می کنند


برچسب‌ها: امام حسین
ادامه مطلب
[ پنجشنبه پانزدهم آبان 1393 ] [ 16:3 ] [ سیدی ]
عزاداری هاتون قبول درگاه حق عزیزان

[ چهارشنبه چهاردهم آبان 1393 ] [ 17:3 ] [ سیدی ]
نیمه شب پریشب گشتم دچار كابوس
دیدم به خواب حافظ توی صف اتوبوس
گفتم : سلام حافظ گفتا علیك جانم
گفتم : كجا روی؟ گفت والله خود ندانم
گفتم : بگیر فالی گفتا نمانده حالی
گفتم : چگونه ای ؟گفت در بند بی خیالی
گفتم : كه تازه تازه شعر وغزل چه داری ؟
گفتا : كه می سرایم شعر سپید باری
گفتم : ز دولت عشق گفتا كه : كودتا شد
گفتم : رقیب گفتا : او نیز كله پا شد
گفتم : كجاست لیلی ؟ مشغول دلربایی ؟
گفتا : شده ستاره در فیلم سینمایی
گفتم : بگو ز خالش ‚آن خال آتش افروز؟
گفتا : عمل نموده ‚ دیروز یا پریروز
گفتم : بگو زمویش گفتا كه مش نموده
گفتم : بگو ز یارش گفتا ولش نموده
گفتم : چرا؟چگونه؟عاقل شده است مجنون؟
گفتا : شدید گشته معتاد گرد و افیون
گفتم : كجاست جمشید؟ جام جهان نمایش؟
گفتا : خرید قسطی تلویزیون به جایش
گفتم : بگو زساقی حالا شده چه كاره ؟
گفتا : شدست منشی در دفتر اداره
گفتم : بگو زساقی ‚حالا شده چه كاره؟
گفتا : شدست منشی در دفتر اداره
گفتم : بگو ز زاهد آن رهنمای منزل
گفتا : كه دست خود را بردار از سر دل
گفتم : ز ساربان گو با كاروان غم ها
گفتا : آژانس دارد با تور دور دنیا
گفتم : بگو ز محمل یا از كجاوه یادی
گفتا : پژو‚ دوو‚ بنز یا گلف نوك مدادی
گفتم كه: قاصدت كو آن باد صبح شرقی
گفتا : كه جای خود را داده به فاكس برقی
گفتم : بیا ز هدهد جوییم راه چاره
گفتا : به جای هدهد‚ دیش است و ماهواره
گفتم : سلام ما را باد صبا كجا برد ؟
گفتا : به پست داده آورد یا نیاورد ؟
گفتم : بگو ز مشك آهوی دشت زنگی
گفتا كه : ادكلن شد در شیشه های رنگی
گفتم : سراغ داری میخانه ای حسابی
گفت : آنچه بود از دم گشته چلو كبابی
گفتم : بیا دو تایی لب تر كنیم پنهان
گفتا : نمی هراسی از چوب پاسبانان
گفتم : شراب نابی تو دست و پا نداری؟
گفتا : كه جاش دارم وافور با نگاری
گفتم : بلند بوده موی تو آن زمان ها
گفتا : به حبس بودم از ته زدند آنها
گفتم : شما و زندان حافظ مارو گرفتی؟
گفتا : ندیده بودم هالو به این خرفتی


برچسب‌ها: شعر
[ جمعه دوم آبان 1393 ] [ 20:21 ] [ سیدی ]

 

1- کتاب 501 نکته برای معلمان ترجمه مرتضی مجدفر – وحیدرضا نعیمی    انتشارات قدیانی

2- کتاب توتوچان ترجمه سیمین محسنی-     انتشارات نشر نی 021   -88003795


برچسب‌ها: معرفی کتاب
[ یکشنبه سیزدهم مهر 1393 ] [ 15:32 ] [ سیدی ]

-          کلمات 10 بیت شعر را تغییر دهید تا به مفهوم جدیدی از شعر دست پیدا کنید.

-          مصرع دوم چند بیت شعر را با نگاه جدید تغییر دهید تا به طنز یا چیز دیگری تبدیل شوند.


شناخت کلمات

یک بنا برای ساختن دیوار از بهترین آجرها و محکم‌ترین آنها استفاده می‌کند. در نوشتن هم باید بهترین مصالح (کلمات) را پیدا کرد و به کار برد. تا هم متن استحکام داشته باشد و زیبایی آن مخاطب را به خود جذب کند.

به دانش آموزان بگویید چند واژه زیبا که یک صدا بدهند یافته و ردیف کنند .مثلا می گویند: سکوت- سحرگاهان- نسیم- تندیس- کوهسار- سیر - قصه- سایه - ساده- سرد- اطلسی- اکسیر- سر انگشت- تصنیف- گیسو- نفس- سبز فام و...

بعد بگویید حالا اینها را ترکیب کنید مثلا می گویند:سکوت کوهسار.

 شما نوشته و کلمات را از بالا خط بزنید و بنویسید.ترکیبات بعدی مثلا: نسیم سحرگاهان- سایه های سرد- گیسوی سبزفام- و....

حالا جمله های زیبا را یکی یکی می نویسیم مهم نیست درباره چه موضوعی باشد .به هر حال کمک می کند زیبانویسی را تا حدودی تجربه کرده و لذت ببرند.

مثالها:1-نسیم ملایم سحرگاهان ، سکوت کوهسار را شکست.

2-در نسیم سحرگاهان و زیر گیسوی سبزفام بید ، تصنیف عاشقانه ام را به سرانگشت مهر نگاشتم .    و....

راه‌هایی برای آشنایی با کلمات و شناخت بیشتر آن‌ها:

-          ارتباط با مردم و زبان آنها؛ بسیاری از کلمات (و مهمتر از آن ترکیبات) به دست مردم ساخته می‌شوند و الان در لغت‌نامه‌ها وجود ندارند.

-          دامنه لغات خود را زیاد کنید؛ چرا که هر کلمه وضع مخصوص به خود را دارد.

-          در استفاده از کلمات وسواس داشته باشید.

-         لغت‌نامه ها را به صورت موضوعی و یا حتی تفننی مطالعه کنید؛ مثل لغت‌نامه دهخدا، معین. از فرهنگ ها و واژه نامه های مختلف استفاده کنید مثل واژه‌نامه ابدی نوشته احمد عزیزی که شطح و طنز است.

-         سعی کنید با دیدن یک کلمه نسبت‌ها و ارتباط‌های بین آن و دیگر کلمات را بیابید. نسبت‌هایی مثل تضاد، تشابه، مراعات نظیر و  ...

-          عبارات مختلف با یک مفهوم پیدا کنید و به تفاوت‌های کاربردی آنها توجه کنید.

-          ترجمه و متن اصلی یک نوشته را بخوانید و ساختارها را مقایسه کنید.

-          دو ترجمه از یک متن بخوانید و بیشتر به کلمات مترادف توجه کنید.

-          به ضرب المثل ها و محل استفاده از آنها توجه کنید.

-          کتاب‌های فرهنگ عامه را بخوانید: امیر ارسلان نامدار، هزار و یک شب، قصه حسین کرد شبستری، کتابهای امثال و حکم، متل ها، اشعار محلی و...

چند نکته:

-          چرا باید در انتخاب کلمات وسواس داشت؟ هر کلمه مستقلا دارای «صوت» و «معنا» و «آهنگ» است. برای استفاده از کلمات در متن باید به هر سه آنها توجه کرد و تلاش کرد تا بهترین کلمه را از هر سه جهت انتخاب کرد. همچنین هر کلمه تاریخ و جغرافیای ادبی خاص خود را دارد.

-          هر کلمه دو چیز را با خود حمل می کند: 1- اطلاعات و 2- حس (جنبه های خیال انگیز). در نوشه‌های حسی مانند شعر بیشتر معانی حامل پیام خاصی هستند: شراب، ساغر، ساقی و می و ... نویسنده قوی کسی است که با انتخاب کلمات مناسب هم اطلاعات را منتقل کند و هم حس مخاطب را تحریک کند. یک مجلس درست امام حسین (شامل سخنرانی، روضه و نوحه) از هنرهایی است که در آن اطلاعات و حس به خوبی با هم عجین شده اند. در اطلاعات دادن باید دقیق و واقع بین بود(رئالیسم) و در انتقال حس باید به تصویرسازی و زیبایی توجه کرد.(سمبولیسم و چند تا ایسم دیگر!)

-          برای قوی شدن متن سعی کنید اطلاعاتی که می خواهید منتقل کنید را به حس و طبیعت مرتبط کنید. این طوری متن تان هم خیال انگیز خواهد بود و هم واقع بینانه. مثل: بیان فاصله: سه تیر پرتاب (سفرنامه ناصرخسرو)/ کوتاهی زمان: یک چشم بر هم زدن/ نشان دادن سهولت: مثل آب خوردن

-          همچنین می توانید از ضرب المثل ها استفاده کنید. ضرب المثل ها هم اطلاعاتی هستند و هم حسی: عاقبت گذر پوست به دباغ خانه می افتد/ روغن ریخته را نذر امامزاده کرده/ کاسه‌ای زیر نیم کاسه هست!/ آب از دستش نمی‌چکد!

-          وقتی کلمات را به خوبی شناختید می‌توانید آنها را ترکیب کنید و کلمات جدیدی بسازید و بعد از آن می‌توانید جملات بهتری بنویسید.

-          در نوشتن جمله چینش کلمات بسیار مهم است. ولی به معنای این نیست که باید حتما دستور زبان را رعایت کرد. دستور زبان وحی منزل نیست. توجه داشته باشید که بسیاری از طنزها در نگاه جدید به کلمات و ساختار ها بدست می آیند. مثل‌: سالها دل طلب جام جم از ما می‌کرد/ بی خبر بود که ما مشترک کیهانیم (ناصر فیض)


دو کلمه مترادف را از لغت نامه انتخاب کنید و  10 تفاوت برای آنها بنویسید. این کار را می توانید در مدل های مختلفی تکرار کنید، مثلا برای کلمات مترادف بیشتر (سه، چهار و...) و با تعداد تفاوت بیشتر.


 روان بودن یا سادگی

-          سادگی یعنی توجه داشتن به زبان مخاطب، زبان موجود و جاری در بین مردم، نه زبان لغت نامه ای، دانشگاهی و علمی(ملا لغطی). در سادگی معیار تاثیرگذاری است نه مفهموم رسانی صرف.

-          یکی از مهمترین روش ها برای ساده نویسی و روان نویسی رجوع به زبان و فرهنگ مردم است. البته رجوع به گوهرهای زبان مردم.

-           از ویژگی های زبان مردم تنوع و کثرت جایگزین هاست. زبان مردم آن قدر زنده است که خود به کلمه سازی دست می زند و منتظر کلمه سازی های کند و لاک پشتی فرهنگستان زبان فارسی نمی شود.

-           لذا نویسنده خوب کسی است که با مردم ارتباط زیادی داشته باشد.

-           یک تلقی اشتباه ما از زبان این است که فکر می کنیم زبان یک امر کتابی و مکتوب است، درحالی که زبان یک مقوله شفاهی است و بعدها مکتوب و مدون شده است.

-          در تاریخ ادبیات (و هنر و حتی سیاست) ما نویسنده هایی از همه موفق تر بوده و هستند که به سمت مردم و ادبیات مردمی رفته اند. پیامبران هم به زبان مردم کوچه و بازار و در حد فهم مردم، مفاهیم والای الهی را بیان می کردند.

-          دقت و غور کردن در ضرب المثل ها برای رسیدن به فرهنگ مردم بسیار مفید است. همچنین مراجعه به لغات و کنایات و ترکیبات مردمی. برای اینکه دایره لغات خود را افزایش دهید به فرهنگ شفاهی مردم و یا خرده فرهنگ ها مراجعه کنید.

-           از خوبی های زبان این است که مانند آینه بیماری های جامعه را نشان می دهد.

نکته مهم: ساده نویسی به معنی محاوره نویسی نیست. البته جاهایی از جمله دیالوگ ها در داستان استثناء است. محاوره نویسی نوعی دوپینگ است که معایبی دارد. از جمله اینکه نویسنده را دچار یک صمیمت کاذب و فانتزی می کند. نویسنده را شیفته متن خود می کند و این اول بد بختی نویسنده است.

یک نکته مهم دیگر: لهجه نویسی و یا شکسته نویسی کلمات هم ممنوع. باید توجه داشت که مخاطب لهجه ندارد و صدایی او را همراهی نمی کند. او تنها با نوشته و متن ارتباط دارد. لهجه نویسی دایره مخاطبان را محدود می کند. تکنیک های دیگری هم در زبان مردم وجود دارد که از لهجه نویسی بهتراند. مثلا شکسته کردن جملات و جا به جایی ارکان جمله.

چند فوت و فن:

و اما چند شگرد برای گریس کاری! و روان شدن متن:

-          متن خود را با صدای بلند بخوانید (خود را به جای مخاطب بگذارید)؛ هر کجا به دست انداز و ریپ زدن افتادید (همان تِ تِ پِ تِ)خوردید، آنجا حایی است که تعدادی کلمه قلمبه سلمبه جمع شده. با حذف و یا جایگزینی این کلمات متن تان را روان کنید.

-          روی تک تک کلمات فکر کنید. کلمات را سوراخ کنید و رگ و ریشه شان را دربیاورید. هر کلمه dna  و هویت خودش را دارد.

 


-          یکی از متونی که تا به حال نوشته اید (حدود 1500 کلمه باشد) کوتاه کنید، مثلاً ابتدا یک سوم آن را و در مرحله بعد نصف آن را کوتاه کنید. دوباره آن را بخوانید و با متن اول تان مقایسه اش کنید.  

-          همین کار را با متن یکی از دوستانتان انجام بدهید.


کوتاه بودن یا ایجاز (در ادامه مشخصات نوشته خوب)

یک : سیر تاریخی قالبهای هنری به سمت کوتاه شدن و آب رفتن است. این هم خوب است و هم بد. مثلا در ادبیات از رمان های بلند و چند جلدی شروع می شود. قدیمی ها (هم نویسنده ها و هم خوانندگان) دستشان به از رمان کمتر نمی افتاده. و بعد می رسیم به داستان بلند، داستان کوتاه و مینی مال. یا در سینما، زمانی فیلم های سینمایی 3 ساعته داشتیم، بعد همین جور آب رفت و آب رفت تا رسیدیم به فیلم کوتاه و حتی فیلم یک دقیقه ای. البته این به معنای حذف قالب های کَت و کلفت و بلند نیست، به معنای حضور بیشتر و غلبه قالب های کوتاه است. دلایل، خوبی ها و بدی های این پدیده خودش روضه مفصلی است که از حوصله وبلاگی خارج است و معمولا آن را سر کلاس می گویم.(می بینید که ما هم مینی مال شدیم)

دو : از آن جایی که بزرگان گفته اند:«تعرف الاشیاء باضدادها» ما در اینجا از خوبی های کوتاه نویسی چیزی نمی گوییم. در عوض از بدی های روده درازی و اطناب خواهیم گفت.

روده درازی چیست؟ پزشکان می گویند (و البته دیده اند) که روده انسان 9 متری هست. البته بهتر است بگوییم روده گوسفند چون تا دقایقی دیگر می خواهم سرش را با چاقو ببرم. خدای متعال این چند متر را به طرز شگفت آوری در شکم گوسفند جا داده و فشرده کرده است. قصاب وقتی گوسفند را می کشد، یکی از جاهایی که خیلی حوصله اش سر می رود و اعصابش خورد می شود، همین جدا کردن این روده دراز و خالی کردن آن (ببخشید، دماغتان را بگیرید!) از مدفوع و پشگل گوسفند است. روده درازی یک چیزی توی همین مایه ها و به همین حال به هم زنی است.

اطناب (که همان باتربیتی و ادبی و دانشگاهی شده روده درازی است) نیز از طناب می آید. یعنی کش دار کردن متن. بی خود یا باخود. مثل طنابی که انتها ندارد. از مشخصات اطناب تکرارهای زائد و نوشتن یک مفهوم به چندین صورت است.

بی ادبی می شود، متن شما مثل همان گوسفند و مخاطب شما همان قصاب است. که هنگام مطالعه در واقع متن تان را برای خودش ذبح می کند تا از گوشت لذیذش استفاده کند. خلاصه آقاجان! سربسته بگویم روده درازی نکنید دیگر.

سه : نویسنده باید نسبت به کلمات و جملات ضعیف خودش جلاد باشد. می گویند بعضی از حیوانات عیال وار! وقتی چند قلو می زایند برای اینکه نسلشان قوی باشد، یکی که سالم تر و قوی تر است را نگه می دارند و باقی را خفه می کنند. این عمل در کشاورزی هم اتفاق می افتد. نمی دانم تا به حال چغندر خو کرده اید یا نه؟ («چغندر خو کردن» اصطلاحی خراسانی است. این کار به وسیله «دست خو» انجام می شود. از چند گیاه تازه سبز شده چغندر در کنار یکدیگر یکی را نگه می دارند و مابقی را خو می کنند. تا آن یکی بزرگتر و چاق و چله تر باشد). به قول یکی از اقوام یزدی ما (من از پدر خراسانی و از مادر یزدی ام) که مثل خود من چای پررنگ و نباتی دوست دارد: یَه تا چایی بخور، خوبشو بخور.

یک قانون کلی در کوتاه نویسی: هر چه حذف آن به مفهوم بودن متن صدمه نزند باید حذف شود. البته با حفظ دو مشخصه دیگر نوشته خوب یعنی روشن بودن (که در قسمت توصیف وصفش رفت) و دیگری روان بودن (که در ادامه از این قلم روان خواهد شد).

چهار : برای اینکه از اطناب جلوگیری کنید، پس از نوشتن متن، آن را دوباره بخوانید و اشکالاتش را برطرف کنید. اگر فاصله ای بین نوشتن و خواندن بیفتد بد نیست. چون در هنگام نوشتن شما و متن تان داغ هستید و نمی دانید کجای متن شکسته و درد می کند. بعد از گذشت مدتی که بدنِ متن سرد شد آخ و اوخش در می آید. متن مثل غذاست. داغ داغ نباید آن را خورد. باید متن را بگذارید توی یخچال تا فریز شود و بعد ایرادتش را بگیرید. برای اینکه به زائد بودن برخی از کلمات و جملات در نوشته خود پی ببرید باید خودتان را به جای مخاطب بگذارید و  آن گاه اصلاحات را انجام دهید.

پنج: کوتاه نویسی باعث ریتمیک شدن متن می شود. بهترین کوتاه گویی ها و کوتاه نگاری ها در فرهنگ مردم دیده می شود. مثل ضرب المثل ها، شعر ها، کنایه ها، فحش ها، قلمبه ها! و اصلا همین حرف زدن عادی مردم


1-       از کتاب «ارزیابی شتابزده»ی جلال؛ مقاله «یزد؛شهر بادگیرها» را بخوانید و توصیف هایش را تحلیل کنید.

2-       از کتاب «فرهنگ جبهه» سید مهدی فهیمی 10 مورد از اصطلاح سازی های بچه های جبهه را بنویسید و تحلیل کنید.

3-       یک گفتگوی واقعی مردمی که برایتان جذاب بوده است (و بیش از 10 بند رفت و برگشتی دارد) را بنویسید. 

توصیف خوب فقط ردیف کردن صفت و موصوف نیست. توصیف در واقع جزئی نگری همراه با عینیت گرایی است.

چند فوت برای نوشتن یک توصیف خوب:

از صفت خاص استفاده کنید:

کلمات هم برای خودشان انرژی دارند. انرژی بسیاری از کلمات (و صفت ها) به دلیل استفاده بیش از حد آنها در طول تاریخ گرفته شده است. تا دلتان بخواهد از این ترکیبات داریم. مثلاً: بهشت برین(از ادبیات قدیم) و لاله سرخ(از ادبیات معاصر) و قس علی هذا. بهتر است به ترکیبات جدید رو بیاورید.

در انتها خواهم گفت که در استفاده از صفت خاص(و هر چیز دیگر) هم زیاده روی نباید کرد. چون قند خون متن را بالا می برد و این موجب مرض است.

کلی گویی نکنید:

رنگ سفید را در نظر بگیرید. اگر بخواهید چیزی را با رنگ سفیدش توصیف کنید، آنقدر باید جزئی شوید که مثل این باشد که همان شی در برابر مخاطب قرار گرفته. سفید هم انواعی دارد: شیری، برفی، براق و... دقیقاً جزئیات را بنویسید. در توصیف یک چیز باید آنقدر جزئی شد که توصیفات منحصر به همان شی باشد. باید حجاب بین آنچه می بینید و می نویسید را بردارید.

از همه حواستان استفاده کنید:

چرا از همه نعمت هایی که خدا به ما داده است، برای درک کردن و بعد هم توصیف کردن استفاده نمی کنیم؟ درست است که بیشتر اطلاعاتِ ورودی انسان از راه چشم است، ولی چرا از بقیه حواس استفاده نکنیم؟ توصیف فقط دیدن نیست. لمس کردن، بو کردن، مزه کردن، شنیدن و حتی چیزی که به آن می گویند «حس ششم» هم جزو توصیف است. اگر همه اینها در کنار هم باشند موصوف را بهتر می توان توصیف کرد. متنی که توصیف یک میدان شلوغ و کثیف شهر است باید بوی گند فاضلاب و یا دود ماشین بدهد، باید پر از صدای بوق ماشین ها باشد.

سر صحنه حاضر باشید:

از نزدیک ببینید و بعد بنویسید. برای توصیف واقعیات از آنها تصویر خیالی نسازید. توی اتاقتان ننشینید، بروید بیرون هوایی به کله تان بخورد. باید طوری توصیف کنید که مخاطب فکر کند سر صحنه حاضر است و دارد قضیه را با چشم (و دیگر حواس) می بیند. تا از نزدیک نبینید به جزئیات ماجرا پی نمی برید.

فعل هم جان دارد:

این قدر به صفت فکر نکنید. با یک تیر دو نشان بزنید. یک فعل خوب بیاورید تا نقش فعلی اش را بازی کند و به جمله مفهوم بدهد. فعل باید جاندار باشد تا بتواند توصیف کننده خوبی هم باشد. می شود گفت: صبح شد. خیلی بی حس و ساکت و تخت. و می شود گفت: خورشید بالا آمد. فعل جاندار شد، تخت نیست، حرکت دارد.

هویتِ شناسنامه ای جمله:

تا جایی که می توانید از فعل مجهول استفاده نکنید. جمله باید پدر و مادر داشته باشد. فاعلِ فعل مجهول قبلاً مفعول بوده است. فعل مجهول تخت و بی حرکت و منفعل و مرده است. بیشتر از این مسأله را باز نمی کنم. امیدوارم خودتان درک کنید. البته در مصرف افعال جاندار هم زیاده روی نکنید. عدالت را رعایت و از همه ظرفیت های جمله استفاده کنید.

زیاده روی نکنید:

کلمات به تنهایی تاریک هستند و برای اینکه بتوان آنها را روشن کرد، باید از صفت مرغوب (که مثل لامپ کم مصرفهای جدید است) استفاده کرد. صفتی که هر کلمه را به اندازه خودش توصیف کند نه کمتر و نه بیشتر. اگر متن را خیلی روشن کنید چشم را می زند. مثل این است که خودکاری را دست گرفته باشی و بخواهی به جزئیاتش توجه کنی. بعد از مدت کوتاهی همه جزئیات را می فهمی و دیگر از نگاه کردن به آن حالت به هم می خورد. حالا اگر چیزی را زیادی توصیف کنی، حتی توصیف خوب، مخاطب همین حال را خواهد داشت  |  نظر بدهید


-          میدان شهدای مشهد را از نزدیک ببینید و آن را در 300 کلمه توصیف کنید.

مشخصات نثر خوب:

نثر خوب باید:

- روشن باشد (استفاده از توصیف)

- کوتاه باشد (ایجاز)

- ساده باشد (روانی مطلب)

چگونه روشن باشد؟

سعی کنید در نوشته کلماتی به کار نبرید که چند معنایی و خیلی دور از ذهن باشد. مخاطب را گیج نکنید. بهترین راه روشن شدن متن استفاده از توصیف به جا و درست و دقیق است. منظور از توصیف آوردن صفت محض نیست. توصیف یعنی خوب دیدن و خوب نوشتن. عرصه توصیف عرصه عینیت گرایی است. واقع بینی. توصیف قضاوت را در حس می برد و نتیجه گیری را به مخاطب می سپارد.

در توصیف باید توجه داشت:

-          به رعایت ضریب ها. یعنی ملاک داشتن برای توصیف. وقتی بخواهیم ضریب ها را رعایت کنیم ممکن است مجبور شویم بسیاری از دیده ها را ننویسیم.

-          به فرق دیدن و نگاه کردن. دیدن با نگاه کردن فرق می کند. اولی سرسری است و دومی با توجه. نباید از واقعیت ها تصویری خیالی بسازیم. باید واقعیت را دید و بعد نوشت.

-          عادت شکنی. با تغییر جغرافیا و فضا انسان عادت هایش را می شکند و نگاهش دقیق تر می شود. گویا تاریخش هم عوض می شود. غریب بودن مکان باعث می شود انسان نگاهش دقیق شود. برای همین است که بسیاری از نویسنده های خوب، سفر زیاد می روند و سفرنامه می نویسند. اصلاً تغییر دادن عادت باعث رویش ادبیات می شود. بیشترین رویش های ادبیاتی ما در ادبیات جنگ و دفاع مقدس است (که ضد شرایط عادی است) و سفرنامه نویسی. حجم زیادی از آثار جلال آل احمد سفرنامه است و سفر یعنی تجربه واقعیت. یکی از تکنیک های ورزیده شدن در نویسندگی خلاصه کردن نوشته های دیگران است. محدودیت ها انسان را ورزیده می کند.

معایب یک متن غیر توصیفی:

1-       قضاوتی است: سریع درباره موضوع قضاوت میکند و نتیجه را تحویل خواننده میدهد. قضاوت شما باید به جان متن نفوذ کند. مخاطب باید کیش و ماتِ متن شما بشود و با دست خودش برود به آن خانه ای که شما می خواهید. یعنی خودش به نتیجه ای که شما می خواهید برسد.

2-       بی اثر است: و در مخاطب تأثیر نمی کند. در توصیف داستان بر بیان ارجحیت دارد. مراجعه شود به مقدمه داستان و راستان شهید مطهری.

3-       لذت کشف را از مخاطب می گیرد. ( ایضاً مراجعه شود به مقدمه داستان راستان)

4-      زائد و دست و پا گیر است. انتزاعی بودن کلمات باعث حجیم شدن  نوشته برای رساندن مفهوم می شود. بهترین راه این است: کلمه و جمله ای که خودتان نمی فهمید به مخاطب عرضه نکنید. 


 -          از منابع قدیمی نثر فارسی (مثل سفرنامه ناصر خسرو یا تاریخ بیهقی) متن کوتاهی را انتخاب کرده و از ضرب آهنگ آن لذت ببرید و برای ما هم بیاورید. همچنین چگونگی ارتباط دادن بین اجزای اثر را تحلیل کنید.

-          همین کار را با یک نوشته معاصر انجام دهید. از آثار جلال، شریعتی، آوینی، شجاعی، میرشکاک، امیر خانی یا هر کس که سرش به تنش بیارزد.


 الف: ریتم (یا ضرب آهنگ)/ب: ارتباط بین اجزای اثر

الف: ریتم:

نوشته باید ریتم و ضرب آهنگ داشته باشد. وگرنه جذابیت کار پایین می آید و خواننده خسته می شود. متن یکنواخت می شود و کلیشه ای. در سینما با استفاده از کات های سریع و در شعر با به کار بردن قافیه و یا به هم ریختن آن در شعر نو تلاش می کنند به اثر ضرب آهنگ بدهند. مثلاً ضرب آهنگ و وزن مثنوی را گویا فقط مخصوص حماسه ساخنه اند.

چند فوت و فن:

-          حذف کلمات و رسیدن به جملات کوتاه.

-          جا به جایی افعال و به هم ریختن دستور زبان دانشگاهی! دستور زبان وحی منزل نیست که ثابت باشد و لایتغیر. در دستور زبان کُخ بریزید.

-          استفاده از تکنیک های عامه مردم (مکالمه های مردمی، ضرب المثل ها و ...)

-          منابع کهن زبان فارسی ضرب آهنگهای جالبی دارند برای آشنایی بیشتر به آنها مراجعه کنید.

ب: ارتباط بین اجزای اثر:

متن باید نخ تسبیح داشته باشد. کلمات مثل قطعات آجری هستند که شما باید ملاتی بین آنها بریزید و آجر ها را به هم بچسبانید. تا ساختمان اثر روی هوا نداشته باشد و روی روح مخاطب هوار نشود.

چند فوت و فن:

 با استفاده از تکنیک هایی مثل نوشتن جاده ای(پشت سر هم بودن اتفاقات)، یا سیر زمانی دادن به مطلب (مثل سفرنامه ها)، یا تکرار افراد و اشیاء و فضاها در جاهای مختلف اثر( مثل حضور پیراهن و خواب در داستان قرآنی حضرت یوسف)، یا تکرار یک جمله خاص(«فبای الا ربکما تکذبان» در سوره الرحمن سی و چهار بار تکرار شده) و یا ... می توان بین اجزای اثر ارتباط برقرار کرد.

چند نکته متفرقه:

-          مردمی نوشتن به معنای این نیست که هر چه در بین مردم رواج دارد را بگیرید و بنویسید. باید دنبال گوهر ها بود. باید به روش های مردم توجه کرد. مثل بی تکلف حرف زدن مردم یا  رساندن مفهوم در عین سادگی با استفاده از کلمات ساده و عینی و ...

-          درباره جایگاه مخاطب محوری و اینکه تا چه اندازه در جذب او به اثر باید کوشید می توانید مقاله سینما - مخاطب شهید آوینی را از کتاب آیینه جادو بخوانید.

-          برای آشنایی با سبک های ادبی بهتر است به سراغ غول بزرگ بروید تا شاگردان او


شروع را در آثار زیر را تحلیل کنید:

1-       فصلی از «مدیر مدرسه» ی جلال آل احمد به انتخاب خودتان

2-       بخشی از «خسی در میقاتِ» جلال آل احمد

3-       شروع یک فیلم (ایرانی یا خارجی بودنش مهم نیست)

4-       شروع یک شعر به دلخواه خودتان

5-       شروع در یک گفتار روزانه مردمی(واقعی نه تخیلی)


 شکل متن و نوشته

یک نوشته از سه بخش اصلی تشکیل می شود:

      شروع:

-          چون اولین برخورد خواننده با نوشته است اهمیت زیادی دارد. باید مراقب بود تا از شروع خوبی استفاده کنیم.

-          نمی شود تکنیک هایی که برای شروع وجود دارد را فرموله کرد. باید برای داشتن یک شروع خوب خلاقیت به خرج داد.

-          اما برخی از روش ها و تکنیک های شروع خوب و جذاب:

شروع ناگهانی: بدون مقدمه سر اصل موضوع رفتن

شروع سؤالی: ایجاد سوال و ابهام

شروع توصیفی: توصیف موضوع نوشته به طور تفصیلی و با جزئیات

شروع با صدا: مثل صدای افتادن چیزی از بالا یا شکستن ظرفی

شروع حسی: استفاده حد اکثری از حواس برای درگیر کردن خواننده

دیگر شروع ها: استثناء، تعجب برانگیز، شروع زمان گذشته با افعال زمان حال و ...

      میانه:

-          وظیفه این بخش از نوشته بسط و توضیح مسأله است.

پایانه:

-          بهتر است نتیجه گیری را به مخاطب سپرد و جایگاهی از فهم برایش قائل شد! (کار برجسته شهید مطهری در داستان راستان)

-          اگر خدای نکرده خواستیم نتیجه گیری کنیم بهتر است ادات نتیجه گیری را حذف کنیم. خیلی ضایع است بگوییم: «پس نتیجه می گیریم که ...» باید توجه داشت که طرح موضوع خودش به نوعی نتیجه گیری است.

چند نکته:

-          سعی کنید نوشته هایتان مردمی باشد. از الفاظ واقعی و مردمی استفاده کنید و از کلمات فلسفی و پیچیده دست بکشید. قرآن هم عینی و حسی است نه فلسفی و پیچیده و انتزاعی.

-          مردمی نوشتن به معنای محاوره نویسی نیست.

-          شکل مطرح شده(شروع، میانه، پایانه) در فیلم و شعر و داستان و اکثر قالب های هنری هم رعایت می شود.

-          نوشته خوب نوشته ای است که ضمن دادن اطلاعات به مخاطب با او درگیری حسی داشته باشد.


تمرین 1/1: یکی از مکان های زندگی خود (محله، دانشگاه، حوزه، محل کار یا ...) را در 300 کلمه توصیف کنید.

تمرین1/2: مقدمه شهید مطهری بر کتاب داستان راستان را مطالعه و خلاصه کنید. میزان خلاصه کردن حدود یک سوم.



تمرین 1/1: یکی از مکان های زندگی خود (محله، دانشگاه، حوزه، محل کار یا ...) را در 300 کلمه توصیف کنید.

تمرین1/2: مقدمه شهید مطهری بر کتاب داستان راستان را مطالعه و خلاصه کنید. میزان خلاصه کردن حدود یک سوم.


آنچه در جلسه اول مطرح می شود طرح کلیات، آشنایی با بچه ها و دادن یکی دو تمرین است برای دست گرمی بچه ها. که از جلسه دوم، هم دست مایه ای برای نقد داشته باشیم و هم مثالهایی عینی از مباحث در میان تمرین بچه ها.

اما تیتر مباحثی که در جلسه اول مطرح خواهد شد:

- چرا نویسندگی؟ اگر حرف برای گفتن نداریم، همان دفتر خاطرات شخصی بس است و لزومی هم ندارد فن را یاد بگیریم./ فن را کسی یاد می گیرد که می خواهد دنبال اثر گداری باشد(مساله مخاطب محوری)

- نویسندگی (حداقل در این کارگاه) یعنی چه؟ کلید هایی کلی که در انواع گونه های متنی (شامل مقاله، یادداشت، داستان، فیلمنامه، طنز، خبر، گزارش، مصاحبه و ...) و حتی شعر و خطابه می تواند به کار آید./ فرق انشاء و نویسندگی در همین تنوع قالبها و به قول سینمایی ها ژانرهاست. در این کلاس هر کس ممکن است در یک قالب خاص رشد کند (و استاد ما هم باشد). گستردگی نکات این دوره هم به همین درد می خورد.

- شرایط نویسندگی / که آن قدری که به عقل ناقص ما رسیده شامل این چیزهاست:

الف) استعداد: مهم است اما نه به اندازه تلاش/ ممکن است بدون اینکه بدانید در شاخه ای خاص از نویسندگی مستعد باشید؛ پس باید استعداد را در عمل و با بیل زدن و کارگِل و عرق ریختن روی متن آزمود.

ب) علاقه احساس نیاز تنها کافی نیست./ باید عطش زیاد فهمیدن و فهماندن داشته باشیم، باید شبها خواب نوشته مان را ببینیم./ کسی که بی علاقه کاری را دنبال کند، وقتی کارش دیده نشود یا مورد تقدیر قرار نگیرد یا به هر دلیلی کارش را کنار بگذارند، احساس خسران می کند.

ج) تلاش: باید باورمان شود چیزی نمی دانیم. راههایی برای تلاش کردن در این عرصه!:1- زیاد دیدن و شنیدن و زیاد زندگی کردن! 2- زیاد خواندن: معرفی کتابهای خوب نثر و نظم/ مصاحبه و گفت و گوهای خوب (داخلی و خارجی) را بخوانید. 3- زیاد نوشتن: پرهیز از وسواس ننوشتن یا منتظر مطلب عالی شدن/ موقع نوشتن متن را ویرایش نکنید. 4- زیاد نقد شدن و اصلاح کردن: پرهیز از وسواس خط نزدن و خودشیفتگی/ شیفته کلمات خود نباشید، بدهید چند نفر متن شما را بخوانند.

د) حرف داشتن: حرف داشتن در حد درد و سوز داشتن (علاقه به آرمان ها و قدرتمندی دردها، خودش از بزرگترین علایق و محرک ها هم هست)/ اگر بیش از مخاطب نمی دانیم و نمی فهمیم، حق نداریم ذهنش را اشغال کنیم./ مطالعه در شاخه های غیر ادبیات (تاریخ، دین، جامعه،بحث های روز و ...)/ تجربه (سیر آفاق و پختگی تاریخی)/ تفکر و خودسازی (سیر انفس/ محال است هنر انعکاس روح هنرمند نباشد و قضاوتهای او را منعکس نکند، پس به جای داشتن توهم بی طرفی باید جهت گیری هنرمند درست شود، دوربین چشمت را باید جای درستی بکاری)

و خلاصه این بند آخر اینکه برای حرف داشتن باید این کارها را کرد: مطالعه/ تجربه/تفکر/ خودسازی


برچسب‌ها: انشانویسی
[ سه شنبه هجدهم شهریور 1393 ] [ 14:17 ] [ سیدی ]

روایت جانبازی که صورتش را داد اما از سیرتش نگذشت+تصاویر

روایت جانبازی که صورتش را داد اما از سیرتش نگذشت+تصاویر

حاج رجب محمدزاده نانوای بسیجی که سال 1366 در

منطقه حور عراق بر اثر اصابت خمپاره صورت خود را از دست داد

و امروز با 70 درصد جانبازی در هیاهوی شهر به

فراموشی سپرده شده است

تنها برای اینکه سیرت دارد اما صورت ندارد.

24 بار عمل جراحی صورت در یک سال

 28 سال است نتوانسته سر سفره با خانواده غذا بخورد

همسرش تصریح کرد:

تمام هم سنگرهایش به شهادت رسیدند اما 28 سال است که حاج رجب

جلوی چشمانم روزی چند بار شهید می‌شود خیلی سخت است،

در خیابان همه او را به یک چشم دیگر نگاه می‌کنند کمتر کسی باور می‌کند

که حاج رجب جانباز باشد اکثر مردم فکر می‌کنند بر اثر سوختگی و یا جذام

صورتش به این شکل در آمده است.

قبلا در آپارتمان زندگی می‌کردیم اما به خاطر اینکه همسایه‌ها می ترسیدند

مجبور شدیم جابه جا شویم من که نمی‌توانم همسرم را در خانه

زندانی کنم او چهره اش را برای آزادی مردم ایران داده است

من نمی‌توانم آزادی‌اش را بگیرم.

حاج رجب تنها جایی را که خیلی دوست دارد حرم امام رضا(ع) است،

انگار عهد و پیمانی با امام رضا (ع) بسته است که هر روز برای زیارت به حرم

می‌رود با همان کلمات شکسته‌ای که از دهانش بیرون می‌آید می‌گوید

می‌خواهم خدا از من راضی باشد همین برایم اندازه تمام دنیا ارزش دارد

روزی هزار بار عذاب وجدان دارم که مردم با دیدن من اذیت و ناراحت

می‌شوند و بچه ها می‌ترسند این موضوع خیلی ناراحتم می‌کند.

حاج رجب جانباز 70 درصد مشهدی هر چند صورت ندارد

اما سیرت دارد

سیرتی که او را به درجه ایثارگری رسانده است

به راستی که او ایثارگری را به حد اعلا رسانده است.

[ سه شنبه هجدهم شهریور 1393 ] [ 13:47 ] [ سیدی ]

جواني به نام «معالق» از فقراي شهر خوي كه از نعمت پدر محروم بود. عاشق دختر حاكم اين شهر مي شود. او كه تنها فرزند مادرش بود، از شدت عشق بيمار و بستري مي گردد. مداواهاي پزشكان در علاج بيمار كارگر نمي افتد چرا كه بيماري عشق درمان جسمي ندارد. بالاخره پسر زبان مي گشايد واز عشقش به دختر حاكم مي گويد. مادرو نزديكانش وي را را نكوهش مي كنند. اما پسر بر عشق خويش پايداري مي كند و مادر به ناچار به خواستگاري دختر حاكم مي رود. خبر به گوش دختر حاكم مي رسد و وي ازدواج خود با آن پسر يتيم را مشروط به پيروزي اش بر پهلوان نامدار خوي،پورياي ولي مي كند. از آنجا كه عشق منطق ديگري دارد. پسر جوان با وجود اينكه مي داند، توان غلبه بر پورياي ولي را ندارد، براي مبارزه و كشتي گرفتن اعلام آمادگي مي كند. تاريخ مبارزه براي يكي از روزهاي جمعه تعيين مي شود.

در نماز جمعه يكي از مساجد، مادر آن جوان حلواي نذري پخش مي كند. پورياي ولي كه در نماز حضور داشت. از مادر مي پرسد: نذرت جيست و او جواب مي دهد: پسرم براي ازدواج با دحتر حاكم بايد با پورياي ولي كشتي بگيرد و نذر كرده ام تا پسرم پيروز گردد.

پوريا دچار ترديد مي شود. ترديد در مورد حفظ موقعيت خود به عنوان پهلوان شهريا اجانب نذر يك مادر و حركت در جهت رساندن يك جوان به آرزوي خود. اين ترديد و تصميمي شجاعانه كه مي گيرد. باعث اسطوره شدن پورياي ولي مي گردد. روز موعود فرا مي رسد. پوريا و جوان عاشق در ميدان كشتي حاضر مي شوند. جمعيت انبوهي به تماشا ايستاده اند. همه انتظار دارند. در چشم به هم زدني ، پهلوان نامدار شهرشان پيروز گردد. اما نتيجه چيز ديگري است. پهلوان خود را مغلوب جوان عاشق مي كند.

خود پهلوان پورياي ولي در اين مورد مي گويد: وقتي پشتم به خاك رسيد و آن جوان بر سينه ام نشست. ناگهان جحجاب ديدگانم به كنار رفت و آن معرفتي و آن معرفتي را كه سالها در جستجويش بودم، در مقابل ديدگانم يافتم.

مردم، جوان پيروز را بر دوش خود گرفتند و به سمت خانه حاكم حركت كردند. پهلوان شهر مغلوب شد و در زير دست و پاي مردم نظاره گر شادي آن جوان و گريه هاي شوق مادرش بود. ديگر هيچكس پورايا را به چشم پهلوان نمي نگريست.

سالها بدين منوال سپري شد و مردم زماني متوجه قضيه شدند كه پهلوان پوريا نقاب خاك بر سر كشيده يود. از آن زمان پوريا به پهلوان افسانه اي و اسطوره اي تبديل شد.
ده فرمان مشهور جوانمردي كه از پوريا به يادگار مانده، جزو اصول ورزش باستاني كشور است و اين ده فرمان سالها سرلوحه پهلوان خوي بوده و هنوز هم سينه به سينه نقل مي گردد.


وفا كنيم و ملامت كشيم و خوش باشيم ........كه در طريقت ما كاهليست رنجيدن!


برچسب‌ها: داستان ها و حکایات جالب
ادامه مطلب
[ یکشنبه بیست و ششم مرداد 1393 ] [ 17:3 ] [ سیدی ]
طَنز، هنری است که عدم تناسبات در عرصه‌های مختلف اجتماعی را که در ظاهر متناسب به نظر می‌رسند، نشان می‌دهد و این خود مایه خنده می‌شود. هنر طنزپرداز، کشف و بیان هنرمندانه و زیبایی‌شناختی عدم تناسب در این «متناسبات» است.

..... ز عقل اندیشه ها زاید که مردم را بفرساید // گرت آسودگی باید برو عاشق شو ای عاقل

قبل تر ها می گفتند:

گرفتم سال را پنهان کنی با مو چه می سازی؟

                                     گرفتم موی را کردی سیه با رو چه می سازی؟

 اما امروز ماشالا انواع کرم پودر و ماسک و ژل و جرّاحی و مو و مژه و ناخن مصنوعی و دستگاه های ورزشی و اوووووووووووو...! انقدر ازینا اومده که دیگه بیست سال اختلاف سن اصن به نظر نمیاد... به حول و قوّه ی الهی امروز دکترها هر کدوم یه پتوی حضرت یوسف دارند که زلیخاهای پیر رو جوان می کنند!! و ما را به آقای حافظ که می گفت بنشینید بر لب جوی و گذر عمرتون رو ببینید، بشارت که دیگه این قضایا تموم شد و اصولن دیگه بیست ساله با چهل ساله فرقی نداره و بقول فرید آقا:

صد سال اگر بر لب جویی بنِشینی

                                        هرگز گذر عمر نبینی لب آن جو

از قصّه ی سوراخ و دم موش گذشتیم

                                        حاشا که رعایت شود اندازه ی جارو

 و همین روزهاست که کسی حافظ رو دیده بود و ازش سوال کرده بود که:

گفتم بگو زخالش؟ آن خالِ آتش افروز

                                         گفتا عمل نموده دیروز یا پریروز

گفتم بگو ز مویش؟ گفتا که مش نموده

                                         گفتم بگو ز یارش؟ گفتا ولش نموده

 یه روش های جدیدی هم میگند اومده در عرض چند ساعت سرپایی بدون جراحی و تیغ، تمام چربی های شکم و دیگر نقاط! رو در میارند و عملا باید گفت:

هایده برو، آنجلیناجولی برگرد!

بله دیگه ...!

گویند هر آن کسان که با پرهیزند

                                               زآنسـان که بمیرنـد چنـان برخیزنـد

ما با می و معشوقه از آنیم مدام

                                               باشد که به حشرمان چنان انگیزند                                                        

روزها فکر من این است و همه شب سخنم

                                          گر روم دیر به منزل چه بگویم به زنم !

 

مکن کاری که بر پا سنگت آیو ...!

تحقیق نکن ریشه‌ی هرچیز کجاست

                                         هی فکر نکن پایه‌ی این میز کجاست

وقتی "ک"ي تصغیر به کهریزک هست

                                         حالا تو ببین که اصل کهریز کجاست!   

                    

ساقی و مطرب و می جمله مهیّاست ولی

                                       جان تو خسته ام امشب به خدا حسّش نیست

                                      

آنان که به کار عقل، در مْی کوشند

                                                    هیهات که جمله گاو نر مْی دوشند

آن بهْ که لباس ابلهی درپوشند

                                                    کِامروز، به عقل، تره مْی نفروشند

                                                                                         (خیّام)

 

 

آنکس که بداند و بداند که بداند

                                         باید برود غاز، به کنجی بچراند

آنکس که بداند و نداند که بداند

                                         باید برود خویش به گوری بتپاند

آنکس که نداند و بداند که نداند

                                         با پارتی و پول خر خویش براند

و در نهایت:

آنکس که نداند و نداند که نداند

                                         در پست ریاست ابدالدّهر بماند!


در شگفتم که در این مدّت ایّام فراق

                                               هیچ کس چون من احمق به تو دلبند  نشد                                                                         

امان از کنکور!

در راه کلاست ایستادم هر روز 

                                                انگار که چشمان سیاهت کورست
گویی دل تنگت شده خالی از عشق

                                                  از بس که پر از دغدغه کنکورست

  

 

ای وای از این خرج گران، دق کردم

                                                  افسرده شدم ترک علایق کردم

دیروز که قبض گازمان آمده بود

                                                  با فاتحه ای یاد مصدّق کردم!!

آمد و این بار رطب شد!

صد شکر که راضی به ملاقات دو لب شد
                                            هی ترش نکرد، آمد و این بار رطب شد
هرچند که درگیر گرایش به اصول است
                                            این بار دمش گرم که اصلاح طلب شد

 

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

                                          شوهر خوب مگر گیر کسی می آید ؟!!

 

 و اصل بیت:

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

                                         که از انفاس خوشش بوی کسی می آید ...

                                                

آسایش دو گیتی، تفسیر این دو حرف است

                                            سیگار بعد چایی، چایی بعد سیگار

 اصل بیت:

آسایش دوگیتی، تفسیر این دو حرف است

                                            با دوستان مروّت، با دشمنان مدارا

                                                                               (حافظ)

من نگویم که کنون با که بگرد و چه بپوش

                                                چون بعید است که فعلاً متعادل باشی!

                                                                                        (زهرا درّی)

 اصل بیت:

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش

                                                که تو خود دانی اگر عاقل و زیرک باشی

                                                                                              

غم عشقت شپش در بسترُم کِرد

                                                     نیگات کِردُم، دوتا چشمات خرُم کِرد!

به مو گفتی بیا تو، مادرُم نیست

                                                     همین خوش باوری، خاک بر سرُم کِرد!

                                                                      

 اصل دوبیتی:

غم عشقُت بیابون پرورُم کِرد

                                                    هوای وصل، بی بال و پرُم کِرد

به مو گفتی صبوری کن، صبوری

                                                    صبوری طرفه خاکی بر سرُم کِرد!

                                                                                     

زی ذی نامه ...

الهــــی! به مــــــردان درْ خانه ات

                                    به آن زن ذلیلان فـــــرزانــــــه ات!

به آنان که با امـــــر "روحی فداک"

                                    نشینند و سبـــــــــــــزی نمایند پاک!

به آنان که از بیـــــــخ و بن، زی ذی اند

                                    شب و روز، با امــــــرِ زن می زیَند!

به آنان که مرعــــــــــوبِ مادر زنند

                                    ز اخلاق نیکـــــــــوش، دم می زنند!

به آن گـــردْ گيرانِ ايّـــــــــــامِ عيد

                                    وانت بـــــــــــار خانم به وقت خريد!

به آن شیــــــــــــر مردانِ با پیشبند

                                    که در ظـــرف شستن به تاب و تبند!

به آنان که در بچّــــــــــه داری تکند

                                    یلانِ عوض کــــــــــــردنِ پوشکند!

به آنان که بی امــــــــــــر و اذنِ عیال

                                    نیاید در، از جیبشان یک ریــــــــال!

به آنان که با ذوق و شــــــــــوق تمـام

                                    به مادر زن خود بگویند: مـــام !

به آنان کـــــه دامـــــــــادْ سـرْخانه اند

                                    مطيـــــــع فرامين جانانــــــــــــه اند!

به آنان که دارند بــــا افتخـــــــــــــار

                                     نشان ایزو... نَه! "زی ذی نُه هزار" !

به آنان که دامـــــــن رفــو می کنند

                                     ز بعد رفــــــــویش اُتـــو می کنند!

به آنان که درگیــــر ســــوزنْ نخ اند

                                     گرفتـــــــــــار پخت و پز مطبخند!

به آن قرمــــــــه سبزی پزان قَدَر

                                     به آن مادران به ظاهــــــــــر پدر!

الهـــــــــی! به آهِ دلِ زن ذلیــــــل

                                     به آن اشک چشمانِ "ممّد سبیل" !

به تنهایْ مردان که از لنگـــه کفش

                                    چو جیــــــــغ عیالانشان شد بنفش!

که ما را بر این عهـــد کن استوار!

                                     از این زن ذلیلی مکن برکنـــــــار!

 به زی ذی جماعت، نِما لطف خاص

                                     نفرما از این یوغ، مــــــا را خلاص!

 

اوقات عزیز، بی هدف می گذرد

                                              خوش باش، که با شور و شعف می گذرد!

ساعت شنی است زندگی، دقت کن!

                                               با سرعت باد، بی شرف می گذرد!

                                                                                                            (علی مظفّری)

 

اصل رباعی:

این قافله ی عمر عجب می گذرد

                                              دریاب، دمی که با طرب می گذرد

ساقی غم فردای حریفان چه خوری؟!

                                              پیش آر پیاله را که شب می گذرد

 

تا تو نگاه می کنی، کار من آه کردن است

                                        کلاغ درآره چشمتو ! این چه نگاه کردن است؟!

 

اصل بیت:

تا تو نگاه می کنی، کار من آه کردن است

                                        ای به فدای چشم تو! این چه نگاه کردن است؟!

                                                                                                                

گویند کسان، بهشت، با حور خوش است

                                         ماچ از لب آن دختر مو بور، خوش است!

البته به شرطی که نگیرد گازت

                                         کندوی عسل بدون زنبور خوش است!

                                                    

اصل رباعی:

گویند کسان بهشت با حور خوش است

                                        من می گویم که آب انگور خوش است

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار

                                        کاواز و دهل شنیدن از دور خوش است

                                                                                  (خیام)

زیاد از دهن توست!

از غنچه ی لعلش هوس بوسه نمودم

                                         خندید و به من گفت زیاد از دهن توست!

                                                                         

زینهار!

زن بد، در سرای مرد نکو

                                    هم در این عالم است دوزخ او!

زینهار از قرین بد، زنهار

                                    و قنا ربّنا عذاب النّار

 

مهمان حبیب خداست، تا جایی که ...!

میهمان، عزیز است، ولی همچو نفس...

                                                خفه می سازد اگر آید و بیرون نرود

تقدیم به خواص طرفدار شعر نو!

مگسی را کشتم...

نه به این جرم که حیوان پلیدی است، بد است؛

و نه چون نسبت سودش به ضرر، یک به صد است...

طفل معصوم، به دور سر من می چرخید؛

به خیالش قندم!

یا که چون اغذیه ی مشهورش،

تا به آن حد گندم!

ای دو صد نور به قبرش بارد...

مگس خوبی بود!

من به این جرم که از یاد تو بیرونم کرد...

مگسی را کشتم

نعمت روی زمین قسمت پررویان است!

نعمت روی زمین قسمت پررویان است!

                                                خون دل می خورد آن کس که حیایی دارد

 

مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش

                                       گفت: دنیا شده از مشکل پر، این هم روش!

 اصل بیت:

مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش

                                        کو به تایید نظر حل معما می کرد ...

                                                                                              

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

                                         به دستش می دهم کاری که بار آخرش باشد

الهی! اهدنا الصراۀ المستقیم ...!

ماه رمضان هم تقریبا تموم شد و ما انسان نشدیم! چه کنم؟! از ازل، ایل و تبارم همه عاشق بودند! روزیم، در خط زلف یار است! اصلا:

خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست...

                                                 گشاد کار من اندر کرشمه های تو بست!

                                                                                       (حافظ)

 بله! متاسفانه:

این نفس بداندیش، به فرمان شدنی نیست

                                            این کافر بدکیش، مسلمان شدنی نیست!

[ چهارشنبه بیست و پنجم تیر 1393 ] [ 17:15 ] [ سیدی ]
علاوه بر وبلاگ من ، زمین نیز دارای نیروی جاذبه است !!!!

[ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 ] [ 15:17 ] [ سیدی ]

من که از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم

حرفی از جنس زمان نشنیدم

هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود

کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد ...

سهراب سپهری

همه باید ...

طبیعت را نجات دهیم ...

وگرنه خود نیز نجات پیدا نخواهیم کرد ...

هر قدم کوچک ما ، وقتی با هم جمع شود ، اقدامی بسیار عظیم خواهد شد...

حال زمین پیر، زیاد خوش نیست ...

فردا دیر است ...

[ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 ] [ 14:32 ] [ سیدی ]
به یک زن نگو :

تو که خانه بودی چیکار کردی؟

خستگیت واسه چیه؟

باید دقیق تر نگاه کنی

ریز بین باشی !

او هیچ کاری هم نکرده باشد ، امیدت را در این خانه زنده نگه داشته است.....

-------------------------------------------------------------------------------

 هر پرهـیزکار گذشـته ای دارد

 و هر گناهکار آینده ای

 پس ، قضـاوت نکن . . . 

برای هر کس که ادعای رفاقت می کند درب را باز نکن،

 

خیلی ها مثل بچه ها درب را میزنند وفرار می کنند.

-------------------------------------

زنـــدگی عمـل کردن است.

این شکر نیست که چای را شیرین می کند

بلکه حرکت قاشق چای خوری باعث شیرینی می شود . . .

------------------------------------------------

اگر می خواهید خوشبخت باشید

زندگی را به یک هدف گره بزنید ، نه به اشیاء  . . .

 

--------------------------------------------------
اگه می خواهی مثل عقاب پرواز کنی،

با بوقلمون ها زندگی نکن...!

 

------------------------------------------------------

نیکی هنری نیست به امید تلافی

احسان به کسی کن که بکار تو نیاید . . .

 ---------------------------------------------------------

یکی از بالاترین مدارجی که می توان به آن رسید

بی نیازی از تعریف و تمجید دیگران است . . .

----------------------------------------------------

 

شهر از بالا زیباست

 

                  و آدم ها از دور جذاب

 

                              لطفا فاصله مناسب رو حفظ کنید تا قشنگ بمونین

---------------------------------------------------------------------------

 

همیشه ۲۵ درصد از یک سهم بزرگ

خیلی بهتر از ۱۰۰ درصد از یک سهم کوچکه

 

( دیالوگ فیلم بیلیارد باز )

--------------------------------------------

اگر توی ذهنتون کاری در نظر دارید

 

همین الان انجام بدید

 

گاهی اوقات

 

“بعد” ، میشود  ”هرگز” . . .

-----------------------------------------------------

ﻭﻗﺘﯽ ﺩﻟﺖ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ “ﮔﯿﺮ” ﺑﺎﺷﻪ ، ﮐﻞ ﺯﻧﺪﮔﯿﺖ ﺭﻭ “ﻧﺦ ﮐﺶ” ﻣﯿﮑﻨﻪ …

--------------------------------------------------------------

قله ای که چند بار فتح شود ؛
بی شک روزی تفریحگاه عمومی میشود !
مواظب دلت باش !… 

--------------------------------------------------------

به جان خودت بیفت!

خودت خودت را بساز!

وگرنه «دیگران» به تو «شکل» می‌دهند....
--------------------------------------------------------------------

کِى گفت‏ حسین ، بر سر خویش بزن؟ با تیغ، به فرق خویشتن نیش بزن

تیغى که زنى بر سر خود،اى غافل بر فرق ستمگران بد کیش بزن


---------------------------------------------------------------------------------------------------

خلق را تقلیدشان بر باد داد     ای دو صد لعنت بر این تقلید باد

مولوی

پیروی کورکورانه بدترین دشمن آدم  است

 

 

 تمام پوزش ها به خاطر این جمله ی بیمار گونه است :

” این کار را انجام دادم ، چون دیگران آن را انجام می دادند
 
تقلید کورکورانه :
یعنی‌ معطل‌ گذاشتن‌ قوّة‌ فکر و اندیشه‌ و بی‌توجهی‌ به‌ آیات‌ وبراهین‌ خداوند تقلید کورکورانه،از عوامل فساد رفتاری جامعه است
-------------------------------------------------------------------

همیشه یادت باشه :  بوی عرق یه مرد ، بهتر از بوی ادکلن یه نامرده !

------------------------------------------------

میدانی گرمای امید یعنی چه؟

یعنی فراموش نکنی که خدا اون بالاست

پس تا میتونی برای دیگران امید باش

تا وقتی تورو ببینن یاد خدا بیفتن

 ---------------------------------------------

صف اشباهاتمان ناشی از این است که
وقتی باید فکر کنیم، احساس می کنیم
و وقتی که باید احساس کنیم، فکر می کنیم

-------------------------------------------------------

اگر امروز جایی از کار شما گیردارد

شاید دلیلش نگاه غضب آلودی است که هشت سال پیش به مادرتان انداختید.

یا دادی است که بر سر پدرتان زدید

یا خدای نکرده کسی را در صفی هل داده اید یا پشت سر کسی حرف زدید و یا ...
هیچ عمل خیر و هیچ عمل شری بدون جواب نمی ماند

این عین آیه قران است

ندای وجدان :جای پدر و مادرت کنار تو هست نه خانه ی سالمندان

---------------------------------------------------------------------

برای زیارت خدا لازم نیست

به مساجد، زیارتگاهها وسرزمین وحی برویم

خدا را می توان درشادکردن چشمان گریان کودکی فقیر

درخیابان وهر جای دیگری زیارت کرد

------------------------------------------------

به سانِ رود ...

 

که در نشیبِ درّه..سر به سنگ میزند..

 

رونده باش..

--------------------------------------------------

 

در فروبسته ترین دشواری

 

 در گرانبارترین نومیدی،
بارها بر سر خود بانگ زدم: "هیچت ار نیست مخور خون جگر،
 دست که هست"!
بیستون را یاد آور، دستهایت را بسپار به کار،
کوه را چون پرِ کاه از سر راهت بردار!
 و چه نیروی شگفت انگیزیست،
   دست هایی که به هم پیوسته ست!

 

فریدون مشیری

 

-----------------------------------------------

با کسی باش که تو را بخواهد . . .
نه کسی که تو را هم بخواهد . . .

-----------------------------------------------------------------------

امام صادق علیه السلام:

کجایند زیبارویانی که به جوانی‌ خود می‌نازیدند؟
کجایند پادشاهانی که شهرها ساختند و آن‌ها را با دیوارها مستحکم کردند؟
کجایند کسانی که در جنگ‌ها همواره غالب بودند؟
روزگار با خاک یکسان‌شان کرد و راهی تاریکی‌ قبرها شدند.

 

بشتابید، بشتابید!

 

خود را نجات دهید، خود را نجات دهید

 

 

 

نفس های انسان، گامهایی است که به سوی مرگ بر می دارد

 

امام علی (ع)

-------------------------------------------------------

برداشتن حجاب از سر تو مقدمه ای می شود بر برداشته شدن حجاب از چشمان دیگران

به چشمان خیره ی دیگران به خودت ایراد مگیر که مقصر خود تو هستی

-------------------------------------------------------------

 

نگاه را مهار کن  ، تا به گناه نیافتی ...

امیر نگاهت باش تا اسیر نگاهت نشوی  ...

 


برچسب‌ها: رویکرد تربیتی دروس فارسی
[ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 ] [ 14:24 ] [ سیدی ]
 

نه هر چشم بسته ای خواب است ، و نه هر چشم بازی بینا . . .

------------------------

مرد بزرگ کسی است که در سینه قلبی کودکانه داشته باشد . . .

-------------------------------------------------

در زندگی به هیچ کس اعتماد نکن

آیینه با تمام یک رنگیش

دست چپ و راست را

به تو اشتباه نشان می دهد . . .

----------------------------------------------------------------------

هیچ چیز عوض نمی شود ! شما دیدتان را عوض کنید رمز کار این است 

  کالوس کاستاندا

----------------------------------------------------

مــرا بــــرای دزدیــدن تـکـه نـانـی بـه زنـدان بـردنـد

و پـانـزده سـال در آنـجـا هـر روز یـک قـرص نـان کـامـل مـجـانـی خـوردم

(ژان وال ژان – بینوایان)

------------------------------------------------------------------

به هیچکس و هیچ چیز در این دنیا وابسته نباش

 

حتی سایه ات در زمان تاریکی تو را تنها می گذارد . . .

---------------------------------------------------------

منت کشی بی دلیل از هر کسی

 

به او جرأت قهرهای بی دلیل را خواهد داد . . .

----------------------------------------

کاش انسان ها همانقدر
که از ارتفاع میترسند کمی هم از پستی هراس داشتند

----------------------------------------------------------------------

می ترسم روزی به نام تمدن به گردن بعضی ها زنگوله بیندازند!

-----------------------------------------------------------------

به دیوار تازه رنگ شده نباید تکیه کرد،

به انسانهای تازه به دوران رسیده هم

-------------------------------------------------------------------

 

آدم مغرور مثل کسی است که بالای کوه ایستاده باشد و
همه را کوچک ببیند
غافل از اینکه مردم هم از پایین او را کوچک میبینند

-------------------------------------------------------------------------

 

مادرم زمانی که خبر شهادتم را شنیدی گریه نکن،
زمان تشیع و تدفینم گریه نکن،
زمان خواندن وصیت نامه ام گریه نکن؛
فقط زمانی گریه کن که مردان ما غیرت را فراموش می کنند و زنان ما عفت را
شهید سعید زقاقی

----------------------------------------------------

 

مشکل اینجاست که ما ...از هر کِرمی انتظار پروانه شدن داریم...!

 

 


برچسب‌ها: رویکرد تربیتی دروس فارسی
[ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 ] [ 14:21 ] [ سیدی ]

 

 

قلبــ♥ـی که هر جا گیر کنه قلب نیست ..... قلابه !

-------------------------------------------

ارزش یک احساس به شدّت آن نیست؛

 

به مدّت آن است . . .

 

(نیچه)

----------------------------------------

براستی کدام برترند ؟

 

دستی که گره ای رو باز کنه

 

یا چشمی که فقط ببینه و دلسوزی کنه ؟

---------------------------------------------------------

عشق حقیقی، داستان رومئو و ژولیت نیست که با هم از دنیا رفتند

بلکه حکایت مادر بزرگ و پدر بزرگ است که به پای هم پیر شدند . .

--------------------------------

خودبینی ، دیدن خود نیست

خودبینی، ندیدن دیگران است . . .

----------------------------------------------

بر بالشی که از مرگ “پرندگان” پر شده

نمی توان خواب پرواز دید

-----------------------------------------

یکی از ذکرهای هفت روز هفته :

 

مرنج و مرنجان

-------------------------------------------

ﻧﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ، ﻧﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ

 

ﻓﻘﻂ ﺷﻠﻮﻏﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ

 

ﮔﻨﺠﺸﮏ ﻫﺎﯾﯽ

 

ﮐﻪ ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺷﺎﺧﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺷﺎﺧﻪ ﭘﺮﯾﺪﻥ

 

ﻋﺎﺩﺗﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ . . .

-----------------------------------------------

هر آنچه که زیباست، زیبا می ماند؛ حتی اگر پژمرده باشد!

ماکسیم گورکی

------------------------------------------------

بهترین انسان کسى است که در حق همه نیکى کند

کنفوسیوس

-----------------------------------

تکیه بده

اما به شانه هایی که اگر خوابت برد سرت را زمین نگذارد . . .

--------------------------------------------------------------------

 درد دارد…
وقتی با نسیمی برود…
کسی که به خاطرش به طوفان زده ای

----------------------------------------------------------------------

ما می تونیم قلبـــ♥ یک انسان را از رفتارش با حیوانات داوری کنیم ....

ایمانوئل کانت

------------------------------------------------------------------

آنگاه که دوست داری همواره کسی به یادت باشد برای همه خوب باش!
آنکه فهمید همیشه کنارت و به یادت خواهدبود...
و آنکس که نفهمید، روزی دلش برای تمام خوبیهایت تنگ میشود..
 

مهربان باش...

و به هر کس می‌رسی لبخند بزن

تو نمیدانی به آدم‌ها چه می‌گذرد،

شاید لبخندت برایشان مانند گنجی ارزشمند باشد

و آنها بسیار به آن لبخند محتاج باشند...!

کریستین ام هاپرت

----------------------------------------

 

عکس تو
بر عکس تو
مدام در آغوش من است . . .

 

هر چه ایمان انسان کامل تر باشد به همسرش بیشتر ابراز محبت می کند

رسول خدا (ص)

 

منبع: مستدرک، ج 14، ص 157

 

 

--------------------------

دوستی که در مانور زلزله وقتی میبیند دوست معلولش نمیتواند پناه بگیرد صندلی رو بر سر دوست خود می گیرد

---------------------------------------------------------------------------

عشق و مهربانی

در پیرامونَت موج می زند

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

از همان روزی که دست حضرت قابیل
گشت آلوده به خون حضرت هابیل
از همان روزی که فرزندان آدم
 صدر پیغام آوران حضرت باری تعالی
زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید
آدمیت مرد
گرچه آدم زنده بود

از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند
از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند
آدمیت مرده بود

بعد دنیا هی پر از آدم شد و این آسیاب
گشت و گشت
قرنها از مرگ آدم هم گذشت
ای دریغ
آدمیت برنگشت

قرن ما روزگار مرگ انسانیت است
سینه دنیا ز خوبیها تهی است
صحبت از آزادگی، پاکی، مروت، ابلهی است

من که از پژمردن یک شاخه گل
از نگاه ساکت یک کودک بیمار
از فغان یک قناری در قفس
از غم یک مرد در زنجیر
حتی قاتلی بر دار،
اشک در چشمان و بغضم در گلوست
وندرین ایام زهرم در پیاله، زهر مارم در سبوست
مرگ او را از کجا باور کنم؟

صحبت از پژمردن یک برگ نیست
وای، جنگل را بیابان میکنند
دست خون آلود را در پیش چشم خلق پنهان میکنند
هیچ حیوانی به حیوانی نمیدارد روا
آنچه این نامردمان با جان انسان میکنند

صحبت از پژمردن یک برگ نیست
فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست
فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست
فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست
در کویری سوت و کور
در میان مردمی با این مصیبتها صبور
صحبت از مرگ محبت مرگ عشق
گفتگو از مرگ انسانیت است

 

فریدون مشیری

 

دلم را کسانی شکستند که هرگز دلم

به شکستن دلشان راضی نمیشد...

---------------------------------------------

فداکاری، یعنی آسایش خود را فدای آسایش دیگران کردن

 

گابریل گارسیا مارکز

 

دارندگان قلبهای پاک هیچ گاه راحتی و خوشی را به خود نخواهند دید

 

زیرا خوشی و راحتی خود را فدای پیشرفت و ترقی دیگران کرده اند

 

 

 

کی اشکاتو پاک میکنه وقتی تو پادگانی

دست رو موهات کی میکشه وقتی که مو نداری

به سلامتیِ هر چی سربازه

---------------------------------------------------------------------

همیشه آخرین تصویرم از تو؛
غرق باران است ...

------------------------------------------------------------

در من

آدم برفی ای ست

که عاشق آفتاب شده ..

و این خلاصه ی همه، 

داستان های عاشقانه جهان است

-----------------------------------------------

برای ستایش تو

همین کلمات روز مره کافیست

همین که کجا میروی؟

دل تنگتم

شمس لنگرودی

نادر از هند نبرد
آنچه تو بردی ز دلم..

-----------------------------------

 

به سلامتی اونایی که...

به پدر و مادرشون احترام میزارن و میدونن تو خونه ای که بزرگترها کوچیک بشن....

کوچیکترها هرگز بزرگ نمیشن ......

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

بزرگـــــراه هــــای مهنــــدسی ســاز
مـــا را بـــه هــــم نمـــیرسانند
عـــشـــق بـــا قـــوانین بیگانــــه اســـت
از بیـــراهه ها بیــــا
بــــرای دیـــدن کســـی
کـــه عمـــریست دوســـتت دارد!


برچسب‌ها: رویکرد تربیتی دروس فارسی
[ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 ] [ 14:18 ] [ سیدی ]

خدایا ببخش که نان تو را می خورم و فرمان شیطان می برم

بی درد  وا نشد دلِ غفلت گرفته‌ام

قفلی که زنگ بست، شکستنْ کلیدِ اوست . . .

نیایش یعضی از ما ادم ها با خدا

و درخواست از او برای حضور در زندگیمان

مانند شیطنت بچه هایی است که در می زنند

و

فرار می کنند

به حلقه های ضریحت دلم گره خورده...

گره گشای من،این بار این گره مگشای

خدایا حالا فهمیدم که

 

اگه " به اضافه ی " خدا باشی میتونی " منهای"  همه چیز زندگی کنی ...

 

پناه می برم به خدا

از عیبی که امروز در خود می بینم

و دیروز دیگران را به خاطر همان عیب ملامت کرده ام
 

خدايا! ...

رحمتی کن ،
تاايمان ،
نام و نان برايم نياورد! ...
قوتم بخش ،
تا نانم را ،
و حتی نامم را ،
در خطر ايمانم افکنم! ...

پروردگارا

ببخش مرا که آنقدر حسرت نداشته هایم را خوردم ، شاکر داشته هایم نبودم 

خدایا من پر از توام

اینان به تهی دستی من نگاه میکنند و میگویند هیچ نداری

نمیبینند که من تورا دارم...

-----------------------------------------------------------

خدایا !

یا نوری بیفکن یا توری

ماهی کوچکت از تاریکی این اقیانوس می ترسد!

 


برچسب‌ها: رویکرد تربیتی دروس فارسی
[ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 ] [ 14:13 ] [ سیدی ]
شیر هم که باشی جلو جماعت گاو کم میاری......

-------------------------------------------------

اگر دلِ چوپان بخواهد، از بز نر شیر می دوشد

 -------------------------------------------------------------------

اگر می‌خواهید راه پیش‌رویتان را بشناسید،

از کسی بپرسید که از آن رد شده باشد. 

ضرب‌المثل چینی

 


برچسب‌ها: رویکرد تربیتی دروس فارسی
[ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 ] [ 14:13 ] [ سیدی ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

لطفا روی عناوین مطالب کلیک کنید.
مجموعه تجربه های معلمان و رموز کار باید از بین همه ی معلمان جمع آوری شود و به دانش جدید و زبان رسمی تبدیل شود. سپس همین دانش جدید به معلم ها آموزش داده شود تا توانایی حرفه ای خود را ارتقا دهند. اولین قدم در چرخه ی تولید دانش ، جمع آوری تجربه های شخصی و فردی است و یکی از راه های جمع آوری این تجربه ها نوشتن است .
باید طبق بخشنامه ای ،دانش ضمنی و فوت و فن و رموز کار را از ایشان خواست . این کار در نهایت به تولید علمی منجر می شود که همه از آن بهره مند خواهند شد.
امکانات وب
Online User